Van Portugal tot Praag

Zat je nog steeds te wachten op Portugal-foto’s en blogs? Vergeet het maar!

Tijdens onze vakantie werd mijn blog uit de ether gehaald, door fijne Russische maleware. Na terugkomst kon ik daar dus direct mee aan de gang en de lust om te bloggen was me ontnomen. En bloggen met terugwerkende kracht werkt bij mij simpelweg niet.

Om de foto’s hoefde ik het ook niet te doen: ik gaf mezelf onbewust vrij tijdens de vakantie. Mijn drang om mijn camera te pakken was weg, foetsie. Ik zag geen ‘beelden’ als ik over straat liep. Ik bewerkte na afloop een paar portretten van Ferry en mij en een bootje voor aan de muur. De rest moet nog volgen…   Lees verder…

Ondernemen is leuk!

De stap van het hier en daar freewheelen naar echt ondernemer worden, heb ik lang voor me uitgeschoven. Ik vond het doodeng. En de dag van mijn aanmelding bij de KvK werd ik gegrepen door plankenkoorts.

Maar ik moet bekennen dat het allemaal niet zo eng is, dat ondernemer zijn. En ik vind het ook niet echt moeilijk. Ik vind het vooral leuk en uitdagend en ik geniet er 300% van. En dat is niet in de laatste plaats te danken, en daar ben ik me echt wel bewust van, aan het feit dat ik me in een luxepositie bevind. Wat die luxe positie is? Ik hoef niet te leven van mijn ondernemerschap. Alles wat ik verdien, investeer ik meteen weer, want salaris is voor mij ondergeschikt.

Daardoor was ik het voorjaar in staat om eindelijk die nieuwe camera aan te schaffen. En die twee lenzen. Maar daarbuiten ook leuke dingen bedenken. Dingen die ik gewoon graag doe, ook al kosten ze soms geld en weet ik niet van tevoren of ik dat terug verdien.   Lees verder…

In één adem uit

Jan Dijkgraaf noemde me op Twitter een dankbare lezeres. Dat was, of eigenlijk ben, ik ook. In één figuurlijke adem las ik zijn boek Leve de ZZP-er, dat ik cadeau kreeg van Agaat, deze week uit.

Ik denk niet dat Agaat mij het boek cadeau gaf omdat ze denkt dat ik het slecht doe als ZZP-er. Nee, ze weet net als ik dat ik het verdomd goed doe! Ter illustratie: ik moest voor de Kamer van Koophandel een jaarinschatting maken van wat ik dacht in 2011 te gaan omzetten. Ik zette hoog in, een goede uitdaging ga ik niet uit de weg. Met nog een half jaar te gaan, zit ik al op 7/8e van dit bedrag. Oké, dit komt mede of eigenlijk grotendeels door de Etos-foto, de meer dan geslaagde Moederdag-actie en de brandweercampagne, maar toch…   Lees verder…

Help! Mijn vrouw heeft teveel hobby’s

Ik hoor Ferry zuchten. Niet weer een nieuw project, niet weer een nieuwe website. Ik kan hem zijn gezucht niet erg kwalijk nemen, wilde ik niet een stop zetten op nieuwe projecten?

Maar opeens heb je het! Lange tijd wilde ik al iets, iets dat niet op mijn blog past. Maar hoe dan wel? Het kwartje viel maar niet, tot een andere website het voor me visualiseerde. Dat was het! Ik ging op (domein)namen jacht, schakelde Irene in voor de technische ondersteuning en huurde weer de creatieve geest in van Cindy voor de huisstijl. Dat was uitgezet.

“Maar Laura, je zit al hele avonden achter de Mac. Hoe denk je dat te gaan doen?”, vroeg Ferry me. Een terechte vraag! Ik legde het idee uit en liet hem de eerste opzet van de site zien (ja, het perfecte WordPress-template had ik inmiddels ook gevonden). “Kunnen bezoekers dan ook…?”, “Wat als je…?”, de vragen rolde langzaam uit Ferry’s mond. Ik zag zijn enthousiasme. Ik weet dat hij het leuk vindt als ik zo enthousiast ben. Al mag het af en toe een tandje minder.   Lees verder…

Mijn eerste reclamecampagne

Terwijl ik nog niet bij was gekomen van de drukte en het succes (hoe succesvol het was bleek achteraf pas) van de Moederdag-actie, stortte ik me al in het volgende avontuur. Een commerciële opdracht met een echt reclamebureau. Voor Brandweer Flevoland.

Het is denk ik 1,5 maand geleden dat Ferry me belde. Zijn voormalig ploegchef J. vertelde dat hij me had doorgegeven als fotograaf voor een opdracht voor de brandweer. Ik trok mijn wenkbrauw op. J. weet dat ik fotografeer, maar daar houdt het dan wel bij op. Ik mailde vriendin Agaat, die communicatieadviseur en persvoorlichter is bij dezelfde organisatie. “Ja Lau, ik heb je naam laten vallen in de vergadering waar J. ook bij was. Ik wil niet de fotograaf van het reclamebureau, maar jou. Omdat ik het je gun en omdat je verdomd goede foto’s maakt.”   Lees verder…