Ponyfrustratie

Na een warme douche, droog ik mijn haar af. Vroeger had ik het laten drogen en dan zat het mooi in de krul. Maar nu heb ik een pony, een pony die ik nooit heb gewild, maar waar ik nog even mee opgescheept zit.

“Laura, ik ga mee doen aan de Coiffure Award, wil je model zijn?”, vroeg mijn schoonzusje toen we in de trein zaten onderweg naar Dirty Dancing. Natuurlijk, want ik heb graag foto’s van mezelf. Wat ze me niet had verteld, was dat ik volledig de hare was en geen baas meer over mijn eigen haar zou zijn.   Lees verder…

Door de ogen van mijn ouders

Ooit was ik een klein, onschuldig meisje met een paardenstaartje. Nu ben ik een eigenwijze, volwassen meid die dondersgoed weet wat ze wil. Ik heb me nooit afgevraagd hoe mijn ouders die groei hebben ervaren. Totdat ik het nummer Dochters van Marco Borsato hoorde.

Vorige week was ik thuis aan het werk toen ik een Hyves-berichtje van mijn moeder kreeg. Dat is al een wonder, want ik heb haar account aangemaakt, maar vervolgens gebeurt er weinig mee. Althans… ik krijg nooit krabbels. Tot nu! En het was nog wel een krabbel met een filmpje. Hoe flikt mijn moeder dat? Zelfs ik kan dat niet. Wat voor filmpje? Die van de single Dochters van Marco Borsato.   Lees verder…

“Als je hoofd niet vast zat…”

Mijn moeder zei het vroeger regelmatig, en ook uit Ferry’s mond hoor ik het meer dan gemiddeld. Toegegeven: mijn geheugen laat me inderdaad regelmatig in de steek. En dat is voor mij én mijn omgeving niet altijd even handig…

Mijn geheugen is een raar iets. Ik vergeet dingen te snel en dan met name kleine tussendoordingetjes. Ferry die even zegt: “Lau, leg je er zo vlees uit.” Ik die wel ja zeg, maar ondertussen met andere dingen bezig is. Tien minuten later ben ik het vergeten en ‘s avonds is er geen vlees. Zo lek als een zeef, zou je denken…   Lees verder…

Een warme zomerdag en een gênant moment

Iedereen kent ze; gênante momenten. Ook ik. Gelukkig kan er later – soms snel, soms pas maanden later – wel om lachen. En waarom zou ik jullie niet laten ook lachen? Vanaf nu dus af en toe gênante momenten op deze blog.

Ik gaf het eerder al aan, naar de sauna gaan is 200% ontspannen voor mij. En zeker in de zomer, op warme dagen, dan ga ik graag. Tussen de sauna’s door lekker buiten zonnen en genieten van een verkoelend drankje. Echt een mini-vakantie. Behalve op die ene zomerdag…   Lees verder…

Toen was geluk heel gewoon

Terwijl ik me in de trein verveel en mijn jeugdfoto’s eens goed onderverdeel, ga ik weer terug in de tijd, terug in mijn jeugd. Niet de eerste keer en vast ook niet de laatste! Ik schijn het namelijk vaker te doen en wordt daar wel eens op gewezen. Geen idee of ik vaker dan gemiddeld terugkijk op mijn jongere jaren, maar ben er toch eens over na gaan denken…

Waarom kijk ik zo graag terug op mijn jeugd? En eigenlijk kan ik maar één reden bedenken: het was toen allemaal zo simpel. Nergens zag ik kwaad in, (bijna) alles was leuk. Zorgen? Natuurlijk maakte ik me wel eens ergens zorgen om (van een slecht tentamen tot familieperikelen), maar nooit om dingen die ik in de hand had. Altijd dingen die ik niet kon oplossen naar mijn idee en waar ik me dan ook niet mee bezig hield.

Mijn leven was duidelijk, alles was afgekaderd. Wel spelen in de speeltuin achter, maar alleen naar de overkant (de grote speeltuin) als je met je grote broer bent. En later: elke zaterdag om 03.00 uur thuis en altijd met minimaal twee mensen fietsen. Er waren regels en daar hield je je aan en zelf had je eigenlijk weinig voor het zeggen.   Lees verder…