In de ban van de geesten

Door de film Sl8n8 werd ik vandaag 14 jaar terug in de tijd gegooid. Ik moet een jaar of 13, misschien 14, zijn geweest toen ik bezeten was door ‘glaasje draaien’. Samen met een groep vriendinnen waren we in de ban van de geesten.

Allereerst: sorry pap en ma. Waarschijnlijk hebben jullie nooit wat meegekregen van deze periode. Maar goed, als tienermeisje vertel je nu eenmaal niet alles aan je ouders. Ook ik niet. Dus ook deze ‘krankzinnige’ periode niet. En nu mogen ze het alsnog op mijn weblog lezen.   Lees verder…

Hoe breng je je ouders in tranen?

Heel simpel: maak een filmpje van je foto’s van 1981 tot en met nu, zet er een emotioneel liedje onder en geef ze dit cadeau op tweede kerstdag. Mijn vader is nog redelijk nuchter, maar ook hij was geëmotioneerd. En mijn moeder deed heel veel moeite haar tranen binnen te houden…

Enkele weken geleden kreeg ik van mijn moeder een videoclip doorgestuurd via Hyves, De Clip ‘Dochters’ van Marco Borsato. Om de een of andere reden greep dit nummer mij meteen aan. Voor mijn ouders was ik door de jaren heen immers ook veranderd van een klein meisje in een heuse vrouw. Toen ik de weken daarna dat nummer steeds op de radio hoorde, zette ik hem tot Ferry’s ergernis steeds harder. Uiteindelijk besloot ik er wat mee te doen, een fotofilmpje.   Lees verder…

Ouderwets Trivianten

Ik kom uit een echt spelletjesgezin. Ferry iets minder. De keren dat wij met mijn familie samen een spelletje hebben gespeeld, zijn dan ook op één hand te tellen. Toch gingen we gisteren na het kerstdiner met zijn allen ouderwets Trivianten. Leuk!

Helaas staan de Triviant-dozen al enige tijd in de kast. Ik gok dat ze rond 1993 zijn aangeschaft, dus dat moet je wel in acht nemen als je de vraag krijgt. Je krijgt soms vragen over mensen die al dood zijn, liedjes die je allang niet meer kent, of zelfs landen die niet meer bestaan. Maar ach… even in je geheugen graven is ook niet erg!   Lees verder…

Cadeautjes raden

Terwijl ik net de laatste kerstcadeautjes aan het inpakken was, besloot ik het cadeautje voor Ferry eindelijk eens onder de kerstboom te leggen. Ferry volgde mijn voorbeeld en dus liggen er nu twee cadeautjes (een zilveren en een gouden) onder. Verrassingen? Nee, dat niet.

“Jullie hebben alles al”, zegt mijn schoonmoeder regelmatig. Na ja, alles. Ja, we hebben best veel en ik snap dat het moeilijk is om dan een leuk cadeautje te bedenken. In de afgelopen 7,5 jaar heb ik Ferry ontelbaar veel en originele cadeautjes gegeven. Ook mijn inspiratie raakt op. En Ferry? Die heeft al helemaal geen zin om uren te gaan lopen zoeken. En dus geven we meestal aan elkaar aan wat onze wensen zijn. Of kopen we het samen. Niet romantisch, en geen verrassingen dus onder de kerstboom.

Toen ik klein was, was dat anders. Mijn moeder zorgde elk jaar voor de kerstcadeautjes en die kocht ze zonder ons erbij. Ze deed dan de stickertjes aan de onderkant, zodat we niet konden zien wat voor wie was. Die cadeautjes draaiden we natuurlijk om… En dan voelen, wat zal het zijn? En ik was er zo goed in. In 90% van de gevallen wist ik direct wat het was. Ik slim, of mijn moeder die voorspelbare cadeautjes kocht?   Lees verder…

Geslaagde oefening

Al weken was hij er vol van; de grote oefening die op 16 december zou plaatsvinden. De oefening die hij samen met collega Jurie had voorbereidt voor alle deelkorpsen binnen Almere. De laatste oefening van Brandweer Almere, want per 1 januari gaan ze over in brandweer Flevoland. Een afscheidsoefening dus.

De afgelopen weken was Ferry veel aan het werk. Gepassioneerd. Out of the blue en best last minute hadden Jurie en hij de opdracht gekregen om een grote hulpverleningsoefening te regelen voor vier deelkorpsen: Almere-Stad (2x, vrijwillig en beroeps), Almere-Haven (vrijwillig) en Almere-Buiten (vrijwillig). En daarvoor moest veel, heel veel, geregeld worden. Regelmatig sprong Ferry ‘s avonds op van de bank om Jurie te smsen dat ze iets waren vergeten of om ideeën te delen. Notities werden elke avond bij zijn portemonnee gelegd zodat hij niets kon vergeten. Ik kreeg een steeds beter beeld van hoe de oefening er uit ging zien en hoorde alle ins en outs over het scenario. Maar een echt beeld vormen, blijft lastig. Gelukkig werd ik uitgenodigd om de fotografe van Brandweer Almere te zijn voor deze avond.   Lees verder…