Tranen van liefde

Soms vraag ik me af wat we vroeger met dat geld deden. Dat geld dat niet op ging aan de huur, maar nu wel aan de hypotheek. Een flink verschil en we spaarden het nooit weg. Waar gaven we het dan aan uit?

Als ik naar mijn boekenkast kijk dan heb ik een deel van het antwoord. Ik had voorheen sterk de neiging om elke nieuwe chicklit te kopen die uitkwam. Dat ze gemiddeld voor € 20,- over de toonbank gingen en ik ze maar één keer las, interesseerde me niet. In sommige maanden kocht ik zo tien boeken. Tegenwoordig koop ik amper boeken meer. Buiten het feit dat ik gewoon geen € 20,- meer over heb voor een veredeld liefdesromannetje, heb ik hier nog een maand met minstens 50 tijdschriften liggen die ik nog moet uitlezen. Nee, ook daar betaal ik niet voor, dat is de luxe van mijn werk.   Lees verder…

Van grooker tot predator: mijn eerste ervaringen met de Kinect

Hoe ga ik in woord en geschrift – bewegend beeld is me echt een stap te ver, zet me al dansend echt niet op het net – jullie uitleggen hoe vermakelijk (want dat is het zeker!) Xbox Kinect is? Een hele opgave, maar ik ga het toch proberen.

Toen de bestelling eenmaal was geplaatst, was het vol spanning wachten op het moment dat Bol.com mijn pakketje zou bezorgen. Het voelde een beetje als Pakjesavond toen ik wist dat het pakketje zaterdag bezorgd zou worden. Hoe laat zou de Sint TNT-bezorger voor de deur staan? Laat dus! Pas na 15.30 uur en omdat om 16.30 collega-vriendin Annemiek voor de deur zou staan, had ik maar heel even tijd om dit inventieve apparaat te installeren én te testen.   Lees verder…

Hoe je een man zover krijgt dat je zijn salaris mag uitgeven

“Lau, je kunt dan wel minder snoepen, maar als je dat buikje weg wilt hebben, zul je toch echt wat meer moeten bewegen.” Ik trek een zuur gezicht als Ferry dit tegen me zegt. Bewegen? Dat is best een vies woord.

Ooit was ik sportief. Ik deed 14 jaar aan fietscross en in hoogtijdagen trainde ik 3x per week en had ik 1x per week een wedstrijd. Klinkt in elk geval niet als iemand die een hekel heeft aan sporten. Maar misschien was het een overkill. Toen ik op mijn 18e stopte – uitgaan werd steeds leuker en dan wil je op zondag (wedstrijddag) kunnen uitslapen – hing ik niet alleen mijn crossfiets aan de wilgen, maar ook mijn sportiviteit.   Lees verder…

Tijd om de (geld)balans op te maken

Geen overbodige dingen meer kopen, was mijn motto vanaf het moment dat we – nu precies zes maanden – geleden in ons droompaleis kwamen wonen. Tijd om de balans eens op te maken.

We woonden jarenlang scheef. Kent u dat, scheefwonen? Ik niet, tot aan de politieke debatten. Scheefwonen betekent dat je inkomen hoog is en je huur laag. Dat je goedkoop blijft wonen en de startersmaakt schaadt. Wist ik veel. Ik vond het wel handig: 10x zoveel inkomen als huur. Is goed voor de economie toch? Want ons geld dat rolde wel. Vakanties, cameratoebehoren, middagje kleding shoppen a € 500,-. Het kon allemaal!

Nu rolt datzelfde geldt elke maand heel hard naar onze bank. Want dat hypotheekbedrag is toch wel even andere koek. Maar ja, je leeft dan wel in je droomhuis. Nu leven we eigenlijk als een normaal mens: bijna 1/3 van de inkomsten gaat op aan woonlasten en dat betekent minder (dus niet weinig) vrij geld te besteden en oppassen op je uitgaven. Tien keer nadenken voor je wat koopt.   Lees verder…

“Heb je dat nu al aan?”

Dat had ik vanmorgen gehoord als Ferry’s wekker niet om 5.00 uur (een uur voor de mijne) was gegaan. Als ik eerst uit bed was gegaan en hem in de slaapkamer gedag had gezegd. Als hij  had gezien dat ik mijn nieuwe jurk aan had. Want ja, nieuwe kleren doe je direct aan. Zo hoort het toch?

Als een echte vrouw word ik blij van kleding kopen. Soms depri, als blijkt dat ik begin van de maand toch teveel geld heb uitgegeven en aan het eind van de maand in de knoei kom. En dat geknoei-aan-het-eind-van-de-maand is nu al begonnen. Brussel was, ondanks de hitte, namelijk te leuk om te shoppen. Slippers voor Ferry, sandalen voor mij, de Rituals leeg gekocht. En dan ook nog een hoge creditcard door de theaterkaartjes van komend seizoen (4x twee).

Toch belde ik Ferry vanmiddag: “Zin om vanavond te shoppen?”. “Waarvan?”, was zijn nuchtere reactie. Immers, controlfreak herself was al een week aan het zeuren dat geld uitgeven er even niet in zat tot het volgende salaris. Maar we hoefden geen geld uit te geven. We konden prima winkelen van de Bijenkorf-bonnen die ik kreeg van een collega (lees: ex-manager) nadat ik een website voor haar overleden zus maakte.   Lees verder…