Snoepjes voor een stuiver

Roze varkentjes, dropkrakelingen, zure matjes, felgekleurde hartjes, groene kikkers en zure bommen. Ik zie de potten nog staan op de fietscrossvereniging. En na elke training mocht ik kiezen.

Het liefst had ik alle snoepjes gekozen, maar dat mocht niet. Meestal kreeg ik een gulden en dan was het 10 snoepjes van een duppie, of 20 van een stuiver. Of ergens er tussenin. En elke keer was het afwegen. En maar treuzelen! Evenals de mensen voor me in de rij. ‘Schiet eens op’, dacht ik dan. Om vervolgens net zo hard te treuzelen.
  Lees verder…

1, 2, 3… verkocht!

Ferry heeft een voorliefde voor auto’s. Dat is altijd zo geweest en altijd zo zijn. Hij heeft nu 15 jaar zijn rijbewijs en onze huidige auto is zijn achtste. Hij ruilt dus vaak van auto. En ik wist dus waar ik aan begon… Onze eerste auto kochten we nog voordat we samenwoonden, iets dat andere koppels meestal andersom doen.

Na die eerste zilveren Fiësta Sport volgde een knaloranje. Dit keer geen sportversie, maar hij was dermate uitgebouwd dat hij meer dan sportief was. Maar Ferry’s droom was een Fiësta ST, een 2.0 liter. En dus speurde hij regelmatig op internet naar mooie occasions. En ik? Ik zie elke keer dat we te weinig geld hadden. Zo ook die donderdag dat hij een mooie blauwe liet zien per mail. “Dat kunnen we niet betalen”, was mijn reactie.   Lees verder…

“Als je hoofd niet vast zat…”

Mijn moeder zei het vroeger regelmatig, en ook uit Ferry’s mond hoor ik het meer dan gemiddeld. Toegegeven: mijn geheugen laat me inderdaad regelmatig in de steek. En dat is voor mij én mijn omgeving niet altijd even handig…

Mijn geheugen is een raar iets. Ik vergeet dingen te snel en dan met name kleine tussendoordingetjes. Ferry die even zegt: “Lau, leg je er zo vlees uit.” Ik die wel ja zeg, maar ondertussen met andere dingen bezig is. Tien minuten later ben ik het vergeten en ‘s avonds is er geen vlees. Zo lek als een zeef, zou je denken…   Lees verder…

Een warme zomerdag en een gênant moment

Iedereen kent ze; gênante momenten. Ook ik. Gelukkig kan er later – soms snel, soms pas maanden later – wel om lachen. En waarom zou ik jullie niet laten ook lachen? Vanaf nu dus af en toe gênante momenten op deze blog.

Ik gaf het eerder al aan, naar de sauna gaan is 200% ontspannen voor mij. En zeker in de zomer, op warme dagen, dan ga ik graag. Tussen de sauna’s door lekker buiten zonnen en genieten van een verkoelend drankje. Echt een mini-vakantie. Behalve op die ene zomerdag…   Lees verder…

Het kleine meisje in de grote stad

Een stadsmens, ik ben het nooit geweest. Ik groeide op in een klein plaatsje in ‘t Gooi, in Huizen. Steden als Amsterdam kwam ik zelden. En als ik er kwam, vond ik het maar ‘vreemd’ en druk. Niet mijn ding!

De keren dat ik in Amsterdam ben geweest, zijn nog net niet op een hand te tellen. Maar vaak ben ik er ook niet geweest… Ja, ik ben er wel eens met Koninginnedag geweest en heb er ooit nog eens Koninginnenacht gevierd. En ja, ik had ooit een vriendje die daar naar alle rapmuziekwinkels wilde. En ook met Ferry ben ik er regelmatig wezen winkelen. Maar… het leek me gewoon nooit te liggen. Die drommen mensen in de Kalverstraat, de drukte en dan ben ik stiekem als dorpsmeisje toch bang dat er zakenrollers zijn. Alsof die er in Almere niet zijn…   Lees verder…