Over muffin tops en bingo wings

Al de hele dag heerst er een vrijdagmiddag stemming op de afdeling. Van het een op het andere moment gaat het over muffin tops en bingo wings. Ik voel me niet aangesproken. Dit keer niet, een jaar geleden was dat anders geweest.

Toegegeven: de term bingo wings was mij volledig onbekend. Jou ook? Google even, de plaatjes zeggen genoeg. En een muffin top? Daar kun je vast zelf wat bij verzinnen en anders valt het kwartje wel bij het zien van deze afbeeldingen.

Een muffin top. Ja, die had ik mei/juni 2012 zeker. Het knopje ging van de een op de andere dag om en vorig jaar viel ik zo’n 9 tot 10 kilo af. De precieze hoeveelheid weet ik niet, want ik schafte pas na 1,5 tot 2 weken een weegschaal aan. Wat was ik trots en dat ben ik nog steeds eigenlijk. Doorgaans heb ik geen doorzettingsvermogen en snoepen is mijn ziel en zaligheid. Radicaal gooide ik het roer om. Ik genoot ervan dat ik weer mijn in oude kleding paste. Met dat als beloning was het niet zo moeilijk om die dropjes/chipjes/koekjes te laten staan.   Lees verder…

Verdomd sexy

Mag je van jezelf zeggen dat je verdomd sexy bent in die nieuwe broek? Ja hè?

In juni begon ik fanatiek met afvallen. Ik was de overtollige kilootjes zat en met name die grote zwembad rond mijn middel. Een beetje sceptisch was ik wel: ik en discipline? Ik en koekjes en chips laten staan? Maar ik deed het, zonder problemen. Ik schrapte veel van het menu, behalve lekker uit eten gaan.

De eerste drie kilo gingen er af, en je zag amper wat. Er gingen er nog een paar af, mijn kleding werd wijder en dat bandje werd minder.   Lees verder…

Modeshow zonder toeschouwers

Er staat al één koffer klaar, de Esta-formulieren zijn ingevuld, de route is geprint… Ach, als ik dan toch al zo voorbereid ben, kan ik ook wel vast de kast induiken om mijn collectie zomerjurkjes te bekijken.

Zomerjurkjes die nog niet echt konden deze typisch Nederlandse zomertjes, maar bovenal ook jurkjes die ik al een jaar of twee niet meer had gedragen wegens ‘een paar kilootjes teveel’ of een ‘het lijkt of ik zwanger ben’-buikje. En inmiddels lijk ik door mijn afval-poging niet meer zwanger.

Heel eerlijk: ik sta een beetje stil. De vijf kilo grens is bereikt en aanvankelijk wilde ik nog 4,5 kilo kwijt. In mijn hoofd had ik al wel een stemmetje: “Laura, je gaat niet voor een getal, je gaat voor wat goed voelt.” En stel nu dat mijn borsten opeens slap worden door het afvallen en gaan hangen. Dan voelt het dus niet goed en stop ik met afvallen en ga ik hooguit meer sporten (ja, dat schiet er echt bij in) om het strakker te krijgen. Hoewel het afvallen nog steeds goed voelt en mijn borsten nog niet gaan hangen, staat de weegschaal echter wel stil sindsdien.

Eigen schuld? Ja en nee.   Lees verder…

Hollen & stilstaan

Ik leek wel een getrainde marathonloper, met maar één doel: winnen. En snel ook. Binnen no time tikte ik de -5 kilo aan. En toen stond ik stil…

En niet omdat ik nu tevreden ben. Met name mijn buikgebied kan nog wel wat aandacht gebruiken. Minder kwabjes & strakkere kwabjes spieren. Koekjes, chips en andere lekkernijen moet ik dus nog steeds zoveel mijden en tijd nemen voor de ab roller staat ook nog boven aan mijn prio-lijstje.

Maar vorige week was geen goede afval-week. Het was een té leuke week met teveel lekkernijen.   Lees verder…

Workout

“Het helpt echt”, zegt Wendy overtuigd. Desondanks kijk ik haar sceptisch aan: “Sorry hoor, maar het doet me denken aan een foute TellSell-reclame, waarbij je iets koopt dat direct achter de schotten op zolder belandt”. “Je moet het zelf weten”, zegt ze er nog even achter aan.

Ik besluit het even te laten rusten. Maar Laura en rusten is geen goede combi. Als ik voor de spiegel kijk word ik al blijer. Na ja, behalve als ik mijn borsten voel dan, die lijken toch echt slapper. Hoewel Ferry blijft beweren van niet. Maar ja, dat is nou eenmaal de keerzijde van afvallen en gelukkig heb ik nog altijd voornamelijk een beha aan en dan zie je niets.

Wat ik wel (of eigenlijk ook) zie als ik in de spiegel kijk is een taille. Een taille die lang weg was. Met daarbij nog een buikje. Want alles wat er nog zit, zit rond mijn navel. Alsof het allemaal vanaf mijn heupen naar het midden is geschoven en daar vooruit steekt. En dan een beetje slap. Ook de keerzijde van het afvallen, gok ik zo.   Lees verder…