6 euro & een geluksmuntje

“1 op de 3 mensen komt er mee in aanraking”. Ik word geraakt door de jongen die zich deur-aan-deur inzet voor KWF.

Kanker, ik ken het. Maar niet van dichtbij. Ik ken het van een soort derde opa van vroeger, maar toen was ik klein. En hij gewoon oud. Ik ken het van ex-collega Sandra, en van Kanjer Guusje. Maar echt van dichtbij ben ik er nooit mee geconfronteerd. Toch snap ik, mede door bovenstaande voorbeelden, het nut van onderzoeken op dit gebied.    Lees verder…

Een stukje DNA

Als @agaatt en ik elkaar tweeten (ja, dit gaat weer over Twitter) dan staat er standaard een hashtag (*) achter, #DNA. Nu een x-aantal maanden later vraag ik me af hoeveel van mijn 1.100 volgers ook daadwerkelijk denken dat we familie zijn. Dat zijn we namelijk niet. Sterker nog: we hebben elkaar nog nooit ontmoet.

Er is wel een link tussen Agaat en mij, of moet ik zeggen tussen Agaat en Ferry? Ze werken namelijk beiden voor dezelfde baas, Veiligheidsregio Flevoland. Nee, Agaat is geen (vaak half omgebouwde) brandweervrouw, maar ze is communicatieadviseur, persvoorlichter en ze doet in crisisbeheersing. Een mond vol is het niet?

Agaat trok direct mijn aandacht door haar geweldige doorzettingsvermogen. Na een nare periode van ziek zijn, vocht ze zich terug. Terug naar het werk, terug in het sociale leven. Waar een ander het niet meer zou zien zitten, maakte zij een grapje over haar lichaam. Geen gezeur, gewoon doorgaan. En dat mag ik. Al ben ik zelf een zeur en vind ik mezelf heel snel zielig.   Lees verder…