#mijnmoment

Ken je Mijn Moment van Punkmedia? Al sinds 2010 wordt deze website aan het einde van het jaar gevuld met de mooiste verhalen van de mooiste, maar ook meest ingrijpende momenten van het jaar. Vanmorgen las ik het #mijnmoment van Tanja, op haar eigen blog. Hij raakte me. En zette me aan het denken: wat was mijn moment van 2013 eigenlijk?

Na een niet zo goede tweede helft van 2012, waarin ik mezelf tegen een muur aan zag lopen, krabbelde ik langzaam op. In maart 2013 ‘ontsloeg’ mijn psycholoog mij, ik was geslaagd met vlag & wimpel. Het ‘brainstormen over mezelf’ zoals ik het bij de psycholoog noemde was ten einde. Ondanks dat we het gevierd hebben met gebak, is dat niet #mijnmoment van 2013. Het moment toen het strakgetrokken touwtje brak en ik de stap naar de psycholoog maakte, dat moment is vele malen belangrijker geweest in 2012.

  Lees verder…

Genieten & afzien in het kwadraat

Geen idee hoe het voelt om een baby te krijgen, maar respect voor alle mensen met baby’s. Als een pup al afzien is, hoe is het krijgen van een baby dan wel niet? Sinds afgelopen donderdag woont Boaz hier en hoewel ik nu al niet meer zonder dit schattige bolletje wol kan, is het hard werken en soms afzien. Doorzetten, op je tanden bijten en dan weer totally in love zijn met zijn onschuldige ogen.

Nog nooit deed ik zo weinig als in de afgelopen dagen. De film die ik vrijdagavond opzette, keek ik in delen. Pas gisteren kon ik het einde bekijken. Waar mijn voornemen was om toch best wat te schrijven voor Like & Love (it!) en de nieuwe website voor Vakantie.nl te vullen, bleef ik hangen in plasjes opruimen, bijtringen in zijn bek duwen als hij mijn hand wilde pakken en hem tot kalmering brengen als hij tijdens zijn terror-uurtje na het eten door de woonkamer sjeest.   Lees verder…

Boaz

En we noemen hem…

Jesse, dat was de naam die we in eerste instantie voor de hond hadden. Al jaren eigenlijk. Maar hoe dichterbij we bij de hond kwamen, hoe minder zeker ik er van was. Was het niet een te lieve hond voor een ras dat al zo’n ahhh-gehalte heeft? Moest er niet iets stoers tegenover staan?

Tijdens een bezoek aan vriendin Agaat brainstormden we met zijn drieën, maar vrijwel alles was te lief. Of te hondachtig, of echt gewoon te stom. Ik pakte er een website met hondennamen vast. “Job?”, vroeg ik vragend. “Ach, als je dan je baan kwijt bent, heb je in elk geval nog een Job”, grapte Agaat. Maar de naam bleef hangen: kort, stoer en bondig.

Totdat Laura de Flair las, waarin een stel was met een hond met een wel heel leuke, stoere en unieke naam. “Hoe spreek je dat uit?”, antwoordde Ferry toen ik hem de naam door appte. Maar hoe vaker we hem noemden, hoe enthousiaster we werden. Nog voor de hond geboren was, lag zijn naamplaatje hier klaar. Konden we ook niet meer wisselen.

De naam was dus zeker. Hij werd met verdeeld enthousiasme ontvangen bij de mensen die we het stiekem influisterden. “Apart”, hoorden we regelmatig. Grappig genoeg juist hetgene wat we zo graag wilden: geen doorsnee naam.

De afgelopen weken bezochten we veelvoudig het nestje, maar welke van de acht de naam zou krijgen was nog onbekend. Dus noemden we ze zwart, roze, paars, rood, geel, groen, lichtblauw en donkerblauw. Tot we deze week hoorden welke van ons wordt.

Groen is nu omgedoopt tot Boaz. En we houden nu al van hem! (terwijl hij pas donderdag thuiskomt)

P.S.  Meer zien van Boaz? Check mijn Instagram-account vol hondenspam.

P.S. 2. Vandaag vroegen we aan de fokker hoe de andere hondjes gaan heten. Nog een Boaz. “Wat toevallig!”. “Nee hoor”, zei de fokker, “Ze wisten nog geen naam en vorige keer hadden ze hem opeens, ze hadden de naam ergens gehoord. Ik gok dat wij ze hebben verteld dat jullie hem zo gaan noemen.”