In één adem uit

Jan Dijkgraaf noemde me op Twitter een dankbare lezeres. Dat was, of eigenlijk ben, ik ook. In één figuurlijke adem las ik zijn boek Leve de ZZP-er, dat ik cadeau kreeg van Agaat, deze week uit.

Ik denk niet dat Agaat mij het boek cadeau gaf omdat ze denkt dat ik het slecht doe als ZZP-er. Nee, ze weet net als ik dat ik het verdomd goed doe! Ter illustratie: ik moest voor de Kamer van Koophandel een jaarinschatting maken van wat ik dacht in 2011 te gaan omzetten. Ik zette hoog in, een goede uitdaging ga ik niet uit de weg. Met nog een half jaar te gaan, zit ik al op 7/8e van dit bedrag. Oké, dit komt mede of eigenlijk grotendeels door de Etos-foto, de meer dan geslaagde Moederdag-actie en de brandweercampagne, maar toch…   Lees verder…

Tranen van liefde

Soms vraag ik me af wat we vroeger met dat geld deden. Dat geld dat niet op ging aan de huur, maar nu wel aan de hypotheek. Een flink verschil en we spaarden het nooit weg. Waar gaven we het dan aan uit?

Als ik naar mijn boekenkast kijk dan heb ik een deel van het antwoord. Ik had voorheen sterk de neiging om elke nieuwe chicklit te kopen die uitkwam. Dat ze gemiddeld voor € 20,- over de toonbank gingen en ik ze maar één keer las, interesseerde me niet. In sommige maanden kocht ik zo tien boeken. Tegenwoordig koop ik amper boeken meer. Buiten het feit dat ik gewoon geen € 20,- meer over heb voor een veredeld liefdesromannetje, heb ik hier nog een maand met minstens 50 tijdschriften liggen die ik nog moet uitlezen. Nee, ook daar betaal ik niet voor, dat is de luxe van mijn werk.   Lees verder…

Sandra: het toonbeeld van kracht, doorzettingsvermogen en levenslust

Ik wist niet of ik dit gevecht nog een keer aankon. Omdat ik, los van alle leuke dingen die ik deed of meemaakte, niet meer zag waarom ik leefde, wat mijn bestaansrecht was. Hier lag ik in bed, zesendertig jaar, nog altijd single, mijn moeder op de plek waar eigenlijk een liefhebbende man hoorde te liggen. In al die zesendertig jaar had ik niets bereikt, zelfs de afgelopen drie jaren hadden daar geen verandering in gebracht.

Een willekeurig citaat uit het boek Een van de acht, een citaat zoals ik er zoveel had kunnen kiezen voor deze blogpost. En toch koos ik deze. Het is een van de eerste citaten die ik las in het interview met Sandra in de Libelle van deze week. Sandra, voor zovelen de vrouw die op 40-jarige leeftijd overleed aan kanker en daar een boek over schreef. Maar Sandra is meer dan dat. Sandra was een geliefde Libelle-collega (*) en bovenal voor mij het toonbeeld van kracht, doorzettingsvermogen en levenslust.   Lees verder…