De psychologische drempel

Ik ben niet bang om rimpels te krijgen. Of om ingeruild te worden voor een jonger exemplaar. De grijzen haren heb ik al sinds ik 26 ben. En toch kijk ik niet bepaald uit naar 24 mei.

Gisteravond besefte ik me ‘opeens’ dat ik deze maand mijn twintigerjaren achter me laat. Der-tig. En niets ten nadele van mensen die (de) 30 zijn (gepasseerd). Ik weet dat het niet stokoud is. Toen Ferry dertig werd vond ik hem ook nog steeds een jonge God. Maar nu ik het zelf ben…

Toen ik twintig werd, lag alles nog voor me open. Ik ging naar school, was derdejaars student aan de HvA. Ik was nog vrijgezel (tot een maand later), carrière was een ver-van-mijn-bed-show. Ik wist niet eens wat ik echt-echt-echt wilde. Nu weet ik dat iets meer. Met de nadruk op iets.   Lees verder…