Als ik een onbeperkt vakantiebudget zou hebben…

Ik droom graag. Over dat ik de Lotto win bijvoorbeeld. En dat ik een onbeperkt vakantiebudget heb en dito vakantiedagen. Genoeg plannen om die op te maken natuurlijk!

Hoewel ik me besef dat vakantie een luxe is, is het er eentje die voor mij persoonlijk enorm belangrijk is. En niet omdat ik nu bij Vakantie.nl en mensen graag een vakantie zie boeken, maar omdat ik het persoonlijk nodig heb. Als je in de online media werkt, heb je misschien officieel een kantoorbaan, maar het wereldje gaat wel 24/7 door.

Als ik in het weekend zie dat de nieuwsbrief om wat voor reden niet is verstuurd, slinger ik toch echt de computer aan. Om maar een voorbeeld te noemen. Op mijn vrije vrijdag beantwoord ik nog gewoon mijn mail, al ben ik daar op vakantie inmiddels mee gestopt. Daarnaast heb ik natuurlijk nog mijn bedrijf dat doorgaat. Drie weken vrij nemen in in eigen huis of land blijven, werkt daardoor minder goed. Weg van huis kan ik de drukte van alledag veel beter achter me laten.   Lees verder…

De munten van opa

Ze stonden altijd in de woonkamer en na een rondje foto-albums bladerde ik ook hier doorheen. De mappen met de munten van opa. Ik was zeven toen opa onverwacht overleed. Zijn erfenis aan mij? Mappen vol munten. Munten met een toen geweldige aantrekkingskracht. Ik was toch rijk met een zilveren tientje?

Inmiddels zijn we 25 (!) jaar verder en hebben de munten hun aantrekkingskracht verloren. Mijn echte erfenis aan opa zijn niet de munten, maar de herinneringen. De achteraf oerstomme grapjes die hij maakte en die we altijd zo leuk vonden (waarom?). De munten liggen inmiddels in een doos op zolder.

Onlangs kwamen ze even tevoorschijn. Mijn vader vertelde dat hij munten (die hij zelf ook spaarde) had verkocht en dat leverde best een zakcentje op. Hij zag kennelijk de dollar euro-tekens in mijn ogen en zei: “Als jij die ene cent hebt, kan hij best nog eens wat waard zijn. Maar hij kan ook in Patrick’s album zitten.” Aangezien mijn broer niet alleen munten had gekregen als erfenis, maar ook opa’s zakmes en het alarmpistool moest die ene waardevolle cent wel in mijn album zitten. Aldus mijn best logische conclusie.

  Lees verder…

In de huid van Joran

Eigenlijk ging het helemaal niet over Joran, die droom. Joran was slechts een verpakking van iemand anders in mijn leven. Iemand die in de huid van Joran kroop tijdens mijn droom. Dat was de conclusie na mijn gesprek met een droomcoach.

“Laat die droom eens uitleggen door de @droomcoach. Ben wel benieuwd wat daar uit komt.”, reageerde Martin na het lezen van mijn blog. Hij had Nicoline, zoals deze droomcoach heet, afgelopen zaterdagnacht gehoord op Radio 1, terwijl ze de dromen van luisteraars verklaart. Niet geschoten is altijd mis en dus stuurde ik Nicoline een berichtje. En vervolgens de link van mijn blog.

Nicoline kwam niet met een kant-en-klaar-verhaaltje. Ze wilde samen met mij de verklaring zoeken. Of ik haar kon bellen om haar vragen te beantwoorden? Inmiddels was ik aardig nieuwsgierig wat deze droom betekende, dus ik belde. Ik werd gewaarschuwd: niet elke droom heeft een diepere betekenis. Of het kan je inzichten in dingen geven die je eigenlijk niet wil weten.   Lees verder…

Samen op de vlucht

Neem het me niet kwalijk. Ik vond hem echt charmant. Hij gaf me nieuwe kleding, een heel mooie paars/oranje topje. Die me ook nog eens geweldig stond. Zo geweldig dat hij me spontaan naar zich toe trok en een zoen gaf. Dan smelt je als vrouw toch?

Bang ben ik niet. Hoe slecht kan iemand nu zijn die je kleding geeft? Dat hij me dat geeft omdat we samen op de vlucht zijn en niet herkent mogen worden – die skatebroek die hij voor zichzelf kocht stond hem geweldig – vergeet ik maar even voor het gemak. Twinkelende ogen overrulen.   Lees verder…