Awesome!

America: you like it, or you don’t. De meeste mensen die er niet van houden, geven vaak aan dat het komt doordat alles over the top is. En laat dat nu net een van de redenen zijn waarom wij er zo van houden.

Terwijl we dinsdag van Orlando naar Cedar Key (3,5 uur rijden via B-routes) reden, verkneukelde ik me aan het landschap. En dan bedoel ik niet de geweldige bomen, maar het reclame-landschap. De schreeuwende jaren ’80 borden met veel telefoonnummers erop.

Ongeveer 40% van de borden ging over plastische chirurgie, 10% over chiropractie, 10% overig en de rest: advocaten, advocaten, advocaten. Van die borden met van die oerlelijke hoofden. Voor de Breaking Bad-kijkers: à la Saul Goodman. Naast hun hoofd grote letters dat je hen moet bellen bij een ongeval, want zij maken je wel rijk.   Lees verder…

I (hartje) manatees

1.150 kilo, een staart groter dan mijn bovenlichaam, krassen en mos op zijn rug. En toch werd ik verliefd. Op de manatees!

Vandaag stond onze eerste activiteit op de planning. De eerste, na vijf dagen ja. Of eigenlijk vier, want die gecancelde vlucht gooide roet in het eten. Disney World op maandag zat er dus niet meer in en omdat we dinsdag alweer in route moesten, gooiden we een en ander om.

Dinsdagochtend vertrokken we naar Seaworld. Een halve dag als alternatief. Riksja had snel nieuwe vouchers geregeld en wij gingen op pad. Het voeren van de stingrays was geweldig (helaas staat Ferry’s eerste reactie niet op tape) en de eerste helft van de beroemde orka-show leverde mij kippenvel op. Maar toen brak de hel los….   Lees verder…

The best case in the worst case

Ik zou je kunnen vertellen dat ik weer een lange vlucht heb overleefd. Dat we in Amerika zijn en dat Orlando the bomb is. Maar dan zou ik liegen…

We zijn namelijk niet in Orlando. Maar in Londen. Ach, bijna dezelfde letters. Waarom? In elk geval niet omdat ik eindelijk eens Londen wilde bezoeken. Maar omdat British Airways een technisch mankement had én geen reservetoestel.

Dus terwijl wij – na een goede vlucht van Amsterdam naar Londen Gatwick – aan het wachten waren bij de gate en dringend behoefte hadden aan een vliegtuig om in te kunnen slapen, verscheen daar het bordje cancelled. Niet voor een paar uur. Nee, tot morgen…

  Lees verder…

schrijven

Een lege koffer vol vakantieverhalen

Voor me staan de twee oranje stedentrip-koffers die de halve wereld hebben gezien. New York, Israël, Suriname, Thailand, Cambodja, IJsland, Malta… Groot genoeg voor korte tripjes. En als het aan ons ligt ook groot genoeg voor onze rondreis door Florida.

De vakantie is nu officieel begonnen. Oké, ik pak deze week nog een en ander – lees: twee fotoshoots & een bruiloft van 15 uur in Zeeland – op voor mijn eigen bedrijf, maar de aftrap is gegeven. In de logeerkamer ligt een stapel kleding klaar. De routes zijn geprint. En de twee koffers zijn van zolder gehaald. En ik vraag me ernstig af hoe alles erin gaat passen.

Geen idee wie van ons het heeft verzonnen. Ik wijs maar met mijn beschuldigende vinger naar Ferry.   Lees verder…

Modeshow zonder toeschouwers

Er staat al één koffer klaar, de Esta-formulieren zijn ingevuld, de route is geprint… Ach, als ik dan toch al zo voorbereid ben, kan ik ook wel vast de kast induiken om mijn collectie zomerjurkjes te bekijken.

Zomerjurkjes die nog niet echt konden deze typisch Nederlandse zomertjes, maar bovenal ook jurkjes die ik al een jaar of twee niet meer had gedragen wegens ‘een paar kilootjes teveel’ of een ‘het lijkt of ik zwanger ben’-buikje. En inmiddels lijk ik door mijn afval-poging niet meer zwanger.

Heel eerlijk: ik sta een beetje stil. De vijf kilo grens is bereikt en aanvankelijk wilde ik nog 4,5 kilo kwijt. In mijn hoofd had ik al wel een stemmetje: “Laura, je gaat niet voor een getal, je gaat voor wat goed voelt.” En stel nu dat mijn borsten opeens slap worden door het afvallen en gaan hangen. Dan voelt het dus niet goed en stop ik met afvallen en ga ik hooguit meer sporten (ja, dat schiet er echt bij in) om het strakker te krijgen. Hoewel het afvallen nog steeds goed voelt en mijn borsten nog niet gaan hangen, staat de weegschaal echter wel stil sindsdien.

Eigen schuld? Ja en nee.   Lees verder…