Briljant & vermoeiend

Soms vind ik mezelf best briljant. Zoals afgelopen zondag toen ik, al schoonmakend met een Glorix-doekje in mijn hand, weer eens een Eureka-moment had. En meteen de boel wilde laten om me er vol op te storten. Soms, zoals op dat moment, vind ik mezelf niet alleen briljant, maar ook vermoeiend.

Voor diegenen die het nog niet door hadden en/of hier pas lezen: tussen mijn oren lijkt het zo’n 18 uur per dag door te gaan. Mijn piekergedrag valt de laatste tijd gelukkig behoorlijk mee, maar ik heb zo’n grote ideeënbox bovenin mijn hoofd waar zo nu en dan een lampje aanspringt.   Lees verder…

Energiegevend

Ik heb er te weinig tijd voor tegenwoordig. Jammer, want het is zo leuk. Aan de slag met een ‘moodboard’ & dan lekker vrij mijn gang gaan. Toch had ik er gisteren weer één: een portfolioshoot.

Toen ik net startte met fotograferen, was alles leuk. Elke fotoshoot was naar eigen idee, met mensen die ik kenden én bovenal leuk vond. “Jaimy, ik heb zin in een herfstshoot, ga je mee?” “Rianne, durf je het aan in de kou?”

Dat werd even anders toen ik voor het echie ging fotograferen. Ik ben niet kritisch en veeleisend naar mensen, maar geloof me als ik zeg dat ik soms ook niet-leuke mensen voor de camera heb.   Lees verder…