De galajurk van mijn vader

Ferry was net vrijwillig brandweerman geworden (2003) toen het eerste feestje werd aangekondigd. Een Las Vegas/casino-feest en de dresscode was black tie. Huh wat, dat heb ik toch niet in de kast hangen? Maar ik wilde wel goed voor de dag doorkomen tussen al die mannen. Ik wilde dat Ferry trots was op zijn vriendin. En dus dook ik in de kast van mijn toenmalige kapster en dook een zwarte, simpele galajurk op.

Hij was perfect. Iets aan de lange kant, maar dat kon geen kwaad. Ik droeg hem alsof hij voor mij gemaakt was en kreeg diverse complimenten. Nadat ik hem na de stomerij had gebracht, stond ik hem met pijn in mijn hart weer af aan mijn kapster. Het liefst had ik hem gehouden.

Een paar weken later was het kerst. Mijn moeder had al verklapt dat mijn vader een cadeautje voor me had. Ik was verbaasd, want mijn vader shopt nooit voor kerstcadeautjes. Dat is de taak van mijn moeder. Die eerste of tweede kerstdag, of misschien wel kerstavond, legde mijn vader een pakje voor mijn neus. Plat en dun. Het bleek de door mij zo geliefde galajurk te zijn.   Lees verder…