2014: things that made my year

“Ik voel me alsof ik in een klein bootje ronddobber op een grote oceaan. Verdrinken zal ik niet, maar ik krijg wel steeds minder energie. En het einde is niet in zicht en dat voelt minstens net zo vervelend.”

Oké, het klinkt een beetje melodramatisch, maar zo voelde ik me ook toen ik dit gisteren tegen Ferry zei. Gelukkig is het één van de zeldzame momenten. Ik doe het eigenlijk behoorlijk goed sinds ik vorige maand boventallig werd verklaard. Ik ben vrolijk & ontspannen. Er valt letterlijk een last (en onzekerheid) van me af. Ik kan behoorlijk goed genieten van de tijd die ik heb. Ik ‘moet’ minder van mezelf dan ik had verwacht. Ferry & ik doen het verrassend goed, ook al zitten we meer op elkaars lip dan ons normaal lief zou zijn (we hebben allebei behoefte aan ruimte en tijd voor onszelf). Ik knuffel me rot met Boaz. Ik kom eindelijk toe aan series waar ik nooit tijd voor had. En bovenal ben ik trots dat ik – bij wie ruim twee jaar geleden een angststoornis werd geconstateerd – veel minder pieker dan ik had verwacht, ondanks dat dit mijn grootste angst ever was.   Lees verder…