De kartbaan & de bijna onthoofding

“Ik had mezelf bijna onthoofd op dat familieuitje.” Familieleden, maar ook kennissen, die er die dag niet bij waren, keken me afgelopen zaterdag aan alsof ik het uit mijn duim zoog. “Even zonder dollen”, zei mijn vader, “Ze heeft wel gelijk.” Samen met mijn vader keek ik nog een keer terug op die zomerdag in 1989.

Althans, ik denk dat het een zomerdag was. Want bij goed weer zouden we gaan zwemmen in het Uitgeestermeer. En dat doe je nu eenmaal niet in de herfst. Maar het kwam, hoe Nederlands, met bakken uit de hemel die dag. Het alternatief was karten. Ik stond te springen, want als er iets was wat ik leuk vond… Als klein meisje vond ik één ding heel leuk aan de vakanties naar Spanje: de vele mini-kartbanen. En nu dan een keertje in Nederland.

“Trek je zwemkleding onder je overall aan, dan blijven je kleren droog”, zei mijn moeder praktisch voor we de baan op gingen. De karts, die normaal 75 km/pu kunnen werden klaargemaakt voor kindergebruik. Lees: begrensd op 30 km/pu. En toen mocht ik ‘instappen’. Ik gaf gas en daar ging het mis…   Lees verder…