Kamperen vs hotel

Onlangs kreeg ik een stelling voorgelegd: 3 weken kamperen of 1 week in een luxe hotel. Voor mij was de keuze simpel: 1 week in een luxe hotel. Ik heb een broertje dood aan – wie heeft die uitdrukking verzonnen en waarom? – kamperen.

Vakantie was vroeger voor mij met de auto of het vliegtuig twee weken naar Spanje. In een appartement, elke avond uit eten. Kamperen was voor mij geen vakantie. Kamperen deden we omdat het praktisch was. Als klein meisje deed ik aan fietscrossen en het gebeurde regelmatig dat we een wedstrijd aan de andere kant van het land hadden. Op zaterdag gingen we dan met de hele karavaan – mijn ouders, broer & ik en een bevriende fietscross-familie – op weg. Inclusief vouwwagen en tentjes. Soms verbleven we langer dan één nacht, bijvoorbeeld tijdens de weekendjes Ponypark Slagharen (want naast een pretpark vond je hier ook een fietscrossbaan).   Lees verder…

Sjiekdetralala

Een aantal jaar geleden ging ik met Libelle naar Maastricht voor een brainstorm. We aten in het Kruisherenhotel. Een oude kerk & klooster, die nu dienst doet als hotel én restaurant. Liflafjes en eten wat Laura allemaal niet lekker vond. En juist hier hadden we nu een lunch en rondleiding…

Ferry vond het zaterdag maar niets; de Selexyz-boekhandel in een kerk. Dat hoort toch niet! Ik vond het fantastisch. Geweldige sfeer, en boeken werden nog mooier. Ik twijfelde dan ook of dit hotel Ferry zou bevallen. Twijfel ten onrechte! Hij vond het geweldig. De hoogte, het glas-in-lood, de mergel. En dan design, ons ding!

Na een lange uitleg over de geschiedenis – jaja, bewaar ik ook voor de website – kregen we een rondleiding. Niet alleen de binnenplaats, de gangen, de gekke details, maar ook de kamers. Geen een die hetzelfde is, allemaal hun eigen unieke design. Geweldige baden, mooie stortdouches. Maar niet goedkoop: de goedkoopste kamer is € 340,- per nacht. Oeps!

Na de rondleiding – die wederom uitliep – kregen we een driegangen lunch. Geen kaart, eten wat de pot schaft (in ons geval). Normaal was dat slikken voor Laura, die niets lust. Nu liet ik het gewoon over me heen komen. Ik at de rauwe tartaar, ik at de krabsalade, ik at de tarbot. Oké, ik at het niet allemaal op, maar ik heb mijn smaakpapillen wel weer wat nieuws gegeven.   Lees verder…

Paleis op de derde verdieping

Na een lange dag komen we terug in het hotel, La Sofitel Defense, een hotel even buiten het centrum. De kamer is klaar en ook onze koffers staan er al. We zijn benieuwd, we hebben een ****-hotel. Hoe zal onze kamer zijn?

WOW, denken we als we binnenkomen in kamer 314. Strak & ruim. En een kingsize bed, met vooral heel veel kussens. Dat ziet er aantrekkelijk uit. Maar eerst wil ik in bad, want de receptionist heeft ons vanmorgen verteld dat we een kamer met bad hebben. Een teleurstelling dus als ik de badkamer in loop. Wel een strakke designdouche, maar geen bad. En we hadden ons er zo op verheugd. Ik besluit de receptie te bellen, maar kom niet verder dan de volgende antwoorden “Alle kamers met bad zijn vol”, “U bent gratis geupgrade naar een superior room.” Oké, dat laatste is fijn, dus we besluiten ons er bij neer te leggen.   Lees verder…