Sjiekdetralala

Een aantal jaar geleden ging ik met Libelle naar Maastricht voor een brainstorm. We aten in het Kruisherenhotel. Een oude kerk & klooster, die nu dienst doet als hotel én restaurant. Liflafjes en eten wat Laura allemaal niet lekker vond. En juist hier hadden we nu een lunch en rondleiding…

Ferry vond het zaterdag maar niets; de Selexyz-boekhandel in een kerk. Dat hoort toch niet! Ik vond het fantastisch. Geweldige sfeer, en boeken werden nog mooier. Ik twijfelde dan ook of dit hotel Ferry zou bevallen. Twijfel ten onrechte! Hij vond het geweldig. De hoogte, het glas-in-lood, de mergel. En dan design, ons ding!

Na een lange uitleg over de geschiedenis – jaja, bewaar ik ook voor de website – kregen we een rondleiding. Niet alleen de binnenplaats, de gangen, de gekke details, maar ook de kamers. Geen een die hetzelfde is, allemaal hun eigen unieke design. Geweldige baden, mooie stortdouches. Maar niet goedkoop: de goedkoopste kamer is € 340,- per nacht. Oeps!

Na de rondleiding – die wederom uitliep – kregen we een driegangen lunch. Geen kaart, eten wat de pot schaft (in ons geval). Normaal was dat slikken voor Laura, die niets lust. Nu liet ik het gewoon over me heen komen. Ik at de rauwe tartaar, ik at de krabsalade, ik at de tarbot. Oké, ik at het niet allemaal op, maar ik heb mijn smaakpapillen wel weer wat nieuws gegeven.   Lees verder…

Maastricht ondergronds

Stiekem waren we er zeven jaar geleden al geweest. Maar met een massa-rondleiding en vanuit een ander perspectief. En dus werd het tijd voor een privérondleiding door de mergelgrotten. Door enthousiaste gids Regina werden we opgevangen. Op naar het 8.000 gangen tellende stelsel!

In de mergelgrotten, die jaren geleden door mensen zijn uitgehakt om mergel als bouwmateriaal te gebruiken, is er een constante temperatuur van 10 graden en een luchtvochtigheid van 98%. De temperatuur was een zege ten opzichte van de kou buiten. Zalig! Tijdens de rondleiding, die langer dan het geplande uur duurde, verzamelden we massa’s aan informatie voor een artikel. Ik in mijn hoofd, Ferry nam mijn kladblok weer voor zijn rekening.   Lees verder…

Sjiek, maar toch niet sjiek…

Na een lange wandeling konden we – ondanks de tapas van die middag – wel een flinke maaltijd gebruiken. Gelukkig stond om 18.30 een etentje gepland bij Café Sjiek. Anders dan zijn naam doet vermoeden, is het helemaal niet sjiek. Het is meer een eetcafé, met Maastrichtse specialiteiten, kom maar op!

Te voet vertrokken we om 18.00 uur uit het hotel. Ruim op tijd, maar Laura wilde natuurlijk even fotograferen. De ‘skyline’ van Maastricht. Erg gaaf om te doen en ik vind dat het resultaat, die je bij deze blogpost ziet, er zeker mag wezen. Maar goed, ik had er uren kunnen staan en kunnen fotograferen, maar de buiken gingen rommelen. Dus op naar Sjiek!

Er stond op het programma dat het restaurant niet aan reserveren deed en dat het dus kon zijn dat we even moesten wachten. ‘Even’ bleek een ruim begrip.   Lees verder…

In een sneltreinvaart door Maastricht

Ons eerste programmapunt in Maastricht: een rondleiding door de stad met een VVV-gids. Die VVV-gids bleek Cor te heten en zijn voorliefde voor de stad was zo groot. Zo groot dat hij één spraakwaterval was. Ik ben er niets bij. Veel kwamen we zeker te weten over de stad.

Ons startpunt was Hotel Beaumont, waar we even daarvoor waren ingecheckt. Daar later overigens meer over. Vanaf daar gingen we twee uur door de stad lopen. “Ik laat jullie veel zien, ik vertel veel. Misschien te veel, maar pik er uit wat interessant voor jullie is”, zei Cor. Dat ‘veel’ bleek later het understatement van de dag.

Wat we allemaal zagen? Uiteraard de bekende Sint Servaasbrug, de vele mooie basilieke, de bekende pleinen (waaronder Vrijthof en de Markt), de universiteitsgebouwen, het tot voor kort kleinste café van Nederland, de oude woning van Toon Hermans, een ambachtelijke bakker, het huis van de moeder van André Rieu, de diverse winkelcentra, de mooiste boekhandel ter wereld (aldus een Engelse journalist)…   Lees verder…