Nachtbrakers

03.15 uur. De rode cijfers kijken me aan. Aan de andere kant staat Ferry in het maanlicht uit het raam te staren.

Ik had ze nog niet echt gezien dit jaar, mijn kleine stekende vriendjes die oh zo dol zijn op mijn zoete bloed. Gisteren hadden we echter last van een invasie. Het was een ware klopjacht voor we geen gezoem meer hoorden. Een klopjacht waar ik ook niet echt ongeschonden uit kwam.

Slechts een paar uur na de klopjacht word ik wakker. Ik zie Ferry bij het raam staan, hij mompelt iets over ‘een gekke vis’.   Lees verder…