2014: things that made my year

“Ik voel me alsof ik in een klein bootje ronddobber op een grote oceaan. Verdrinken zal ik niet, maar ik krijg wel steeds minder energie. En het einde is niet in zicht en dat voelt minstens net zo vervelend.”

Oké, het klinkt een beetje melodramatisch, maar zo voelde ik me ook toen ik dit gisteren tegen Ferry zei. Gelukkig is het één van de zeldzame momenten. Ik doe het eigenlijk behoorlijk goed sinds ik vorige maand boventallig werd verklaard. Ik ben vrolijk & ontspannen. Er valt letterlijk een last (en onzekerheid) van me af. Ik kan behoorlijk goed genieten van de tijd die ik heb. Ik ‘moet’ minder van mezelf dan ik had verwacht. Ferry & ik doen het verrassend goed, ook al zitten we meer op elkaars lip dan ons normaal lief zou zijn (we hebben allebei behoefte aan ruimte en tijd voor onszelf). Ik knuffel me rot met Boaz. Ik kom eindelijk toe aan series waar ik nooit tijd voor had. En bovenal ben ik trots dat ik – bij wie ruim twee jaar geleden een angststoornis werd geconstateerd – veel minder pieker dan ik had verwacht, ondanks dat dit mijn grootste angst ever was.   Lees verder…

Vuurwerk

2014: what’s next?

In navolging van #mijnmoment ben ik ook eens gaan nadenken over wat 2014 mij zal brengen. En vooral: wat wil ik dat 2014 mij brengt? Gek genoeg bleef mijn hoofd verrassend leeg.

Mijn hoofd blijft niet verrassend leeg omdat ik geen wensen heb. Integendeel. Zo wens ik met heel mijn hart dat de vernieuwde Vakantie.nl, die we in maart gaan lanceren, een super-groot succes wordt. Het plan staat als een huis, het kan niet anders dan werken. Maar toch is het spannend & een flinke uitdaging met de nodige ambities. Maar ambitieus ben ik wel, dus dat komt goed.

Ik zou heel graag willen zeggen dat we een mooie vakantie in het vooruitzicht hebben. Met zijn tweetjes of zijn drietjes. Maar helaas. Ferry heeft tot eind januari vrij om Boaz op te voeden, om de eerste periode te overbruggen en dat is dan zijn vakantie. We gaan gretig gebruik maken van zijn roostervrije dagen en de lange weekenden die we daardoor samen hebben en gewoon korte uitjes doen. Die mooie reis bewaren we wel voor 2015.

  Lees verder…

Het leed dat nieuwjaarszoenen heet

Ik had een goed voornemen: knoflook eten op de avond voor de eerste werkdag van 2011. Zodat niemand me zou willen zoenen. Maar ik at een boterham met vlokken. Nu ben ik alsnog de pineut.

Nieuwjaarszoenen, wie heeft ze bedacht? Wat is het nut? Hoewel (volgens onderzoek van TNT) 22% van de Nederlanders de nieuwjaarszoenen nog steeds waardeert, en 8% er het liefst complete omhelzingen van zou maken (kom maar op, wie oh wie?), zie ik het nut er echt niet van in. En mijn mede-Tweeps ook niet, bleek vanmorgen.   Lees verder…