Een weekend vol regen

Heel Nederland wacht smachtend op de zomer. Ja, ook ik. Maar van een weekend vol regen word ik echt niet chagrijnig. Sterker nog: ik kan er enorm van genieten.

Afgelopen weekend was het huilen met de pet op; de regen bleef stromen. Relaxend in ons hotel – we waren een weekendje weg met schoonfamilie – besefte ik me dat ik een weekendje thuis met regen echt niet erg had gevonden. Waar anderen zich dan snel vervelen, of het zat zijn, kon ik een waslijst van dingen bedenken die ik had kunnen doen waar ik echt blij van word.

Zo had ik ein-de-lijk het Zuid-Afrika album kunnen afmaken. Ik maakte vorige maand een begin en wat was het fijn om weer even ‘terug te zijn’ in het land dat ons hart heeft gestolen. Maar ik ben een Pietje Precies. Het album moet perfect zijn en is dus nog niet af.

Ik heb nog een heel scala aan films die ik wil kijken. Onlangs keek ik bijvoorbeeld al What Maisie Knew (aanrader!) en zo heb ik meer films in dat genre. Lekker op de bank met een kleedje en het liefst nog een kruik. En een hond aan mijn voeten.   Lees verder…

De zomer van 2012

Augustus 2062. Twee gerimpelde 80+ers hand-in-hand op een bankje in het park. “Zeg herinner jij je nog de zomer van 2012?”

“Was dat niet het jaar dat we er met het EK voetbal direct uit lagen?”, zegt de 87-jarige man. “Dat was tot daar aan toe”, zegt de 81-jarige vrouw. “Ik nam een week vakantie, hopend op de zon. En zat binnen in een benauwd huis. De temperatuur was oké, maar die eeuwige regen.”

Je hoort de man zuchten en tussen de rimpels door zie je nog de beruchte frons tussen zijn wenkbrauwen: “Ja, de schijtregen elke keer. Stond ik weer in de stromende regen de vijver af te pompen omdat de koi’s anders weg zouden spoelen.” “Jij ook altijd met je koi’s”, verzucht de vrouw.   Lees verder…