Reislustige stagiaire gezocht

Reislustige stagiair(e) gezocht

Ik heb geen slechte stages gehad en mijn stages hebben mij wel gebracht waar ik nu sta in mijn carrière. Maar droomstages? Nee. Die droomstage die zag ik onlangs pas op mijn scherm verschijnen.

(en je kunt hem hier vast bekijken als je niet mijn eigen stage-ervaringen wilt lezen)

In 2001 begon mijn carrière bij Sanoma. Na een gastcollege van Kirsten, een gewaardeerde collega inmiddels, over VrouwOnline stuurde ik enthousiast mijn sollicitatie in. Een half jaar later startte ik in Amsterdam aan mijn eerste stage. Een online stage. Waarbij ik onder andere schreef voor de vrijetijds-portal, meewerkte aan de nieuwe websites van Margriet & Libelle en zo nu en dan wat deed voor de woonsites.

Ik moet zeggen dat mijn geheugen me inmiddels in de steek heeft gelaten over alle taken die ik daar deed. Maar ik herinner me wel de saamhorigheid, moeder Esther die over me waakte, de lekkere tosti’s en de voetbaltafel. Ik herinner me ook de lange weken. Opeens 40 uur werken en dan ook nog 15 uur per week reizen. Maar ik ging er met plezier heen.

Mijn tweede stage liep iets anders. De Flair, die altijd Belgisch was, kwam nu ook helemaal Nederlands op de markt. Een nieuwe redactie, allemaal ijverige mensen die de mooiste artikelen wilde schrijven. En ik, een newbie in tijdschriftenredactie, was rete-onzeker. Ik stak niet mijn hand op als de artikelideeën werden verdeeld. Helaas werd dat gezien als demotivatie en eindigde ik mijn stage huilend. Nooit meer wilde ik een stap in dat gebouw zetten.   Lees verder…

Vrijdag pakketjesdag

Thuiskomen en pakketjes vinden: ik vind het het leukste dat er is. Nee, niet waar. Het uitpakken is nog veel leuker!

Vandaag kwam ik thuis en lagen er vijf pakketjes op de bank. In mijn geval zijn het of pakketjes voor de zaak (die ene vergroting, nieuw verpakkingsmateriaal of heel saai nieuwe inktcardridges) of voor Like & Love (it!) en soms nieuwe kleding. In dit geval waren het pakketjes voor het laatste en omdat ik de recensie-exemplaren meestal maanden voordat ze uitkomen aanvraag, is het elke keer weer een verrassing wat er in zit.

Bij een deel van de (nieuwe) lezers zullen de hersenen inmiddels zijn gaan kraken: Like & Love (it!), wat is dat?   Lees verder…

Één lijn per dag

Hoewel ik een enorme levensgenieter ben, ben ik ook een piekeraar eerste klas. Kleine dingen, en minder kleine dingen, kunnen me meer dan dwars zitten. Zo dwars dat ik soms vergeet te genieten.

Tijdens een lang Skype-gesprek met vriendinnetje Elma, waardoor we beiden vergaten dat er ook nog zoiets bestaat als avondeten, vertelde ze over de tip die zij ooit had gekregen: aan het einde van de dag de positieve dingen van de dag benoemen. Of nog beter: opschrijven!   Lees verder…