Bart Smit-folder, jeugdsentiment & verlanglijstjes

Elk jaar rond deze tijd zou ik willen dat ik weer even dat meisje van 5/6 was. Dat meisje dat nog in Sinterklaas geloofde. Dat aan de grote houten tafel met de Bart Smit-folder in de weer was.

Vorige week viel de eerste Sint-speelgoedfolder op de maat, hoewel 5 december nog erg ver lijkt. Ik pakte een zak kruidnoten (ze kunnen me er niet vroeg genoeg zijn) en liet de folder links liggen. Die folder was voor kleine, onschuldige meisjes (oké, en ook jongens) die nog geloofden dat die vrijgevige man met zijn zwarte hulpjes echt bestond. Kleine, onschuldige kindjes die heel hard hoopten dat ze niet afgestraft zouden worden op die keer dat ze ondeugend waren.   Lees verder…

Wednesday Wishes

Op reis door Laura’s verlanglijstje

Eerder stuurde ik al een brief aan Sinterklaas. Geen reactie, geen van mijn wensen vervuld, nog altijd lege schoenen en het is ook nog steeds niet sneller 11 december geworden. Wel is mijn verlanglijstje in die tijd gegroeid, want met een nieuw huis komen er ook heel veel wensen om de hoek. Wie weet, als ik ze hier plaats, leest een hulp-Sint, een gulle blogger of de Kerstman het.

Onlangs ontdekte ik de kookboekenserie Da’s pas koken! De boeken zijn niet duur (€ 5,- per stuk, hardcover versie, ik weiger die slappe dingen), maar wil je ze allemaal dan moet je toch even sparen, ze hebben bijna 30 versies. Ik kocht al eerder de Toscaanse versie, het boek met alle cakejes en taarten, het Japanse kookboek, een boek vol lekkere (en niet-lekkere) tapas, een salade-boek en de soepenvariant. Afgelopen week verraste @agaatt me met de chocolade-variant en wodka-party (en laat ik net een fles thuis hebben staan!). De rest van de ca. 60 kookboeken uit deze serie staat dus op mijn verlanglijstje, alsmede twee andere kookboeken: No time to cook van Donna Hay, die we afgelopen weekend aan @enee8 gaven, en Lekker Hollands. Die boeken passen toch makkelijk in mijn schoen? En dan kan een mooie braadslede er toch ook wel bij? Want ook die heb ik nog op mijn verlanglijst staan…

Voor elk doel dat ik bereik met het Day Zero Project mag ik € 1,- in een spaarpot gooien en dat bedrag mag ik in juli 2012 aan mezelf besteden. De spaarpot heb ik echter nog niet, hoewel ik al drie doelen heb voltooid en er met tien tegelijk bezig ben.   Lees verder…

Lieve Sinterklaas

De pepernoten liggen al weer enige tijd in de winkel – bent u daar net zo verbolgen over als half Nederland? – en november doet bijna zijn intrede. Dat betekent dat u ook bijna naar ons land komt en ik mag genieten van vrolijke kinderkopjes op tv bij de intocht. En de lieve kindertje worden vervolgens ook nog eens getrakteerd op mooie cadeaus. Maar… ik mag dan geen kind meer zijn, ik ben dit jaar wel heel lief geweest!

Oké, 99% van de tijd ben ik lief geweest. Ik kan niet lief zijn tegen de mensen die dat niet waard zijn, die het niet verdienen om mijn liefdevolle aandacht te krijgen. Wist u trouwens dat deze mensen, die ik alles behalve als lief zou typeren, helemaal geen cadeautjes verdienen. Ik zal u nog even een mailtje sturen met de adressen, dan weet u welke huizen uw Pieten kunnen overslaan.   Lees verder…

Sinterklaas kapoentje

Nee, ik ben niet naar de intocht geweest van Sinterklaas, hoewel het dit jaar wel in Almere was. Mij te druk! Maar ik heb wel genoten van de beelden achteraf. Die smoeltjes van die kinderen die er nog heilig in geloven…

Geen intocht voor mij dus. Eerst wilde ik nog wel gaan, foto’s maken. Maar er werden 50.000 mensen verwacht en dat vond ik iets teveel van het goede. Ik besloot lekker het bos in te gaan om te genieten van de stilte. Later genoot ik wel van de beelden op tv en de foto’s in de kranten en op internet. Kleine smoeltjes, vaak geschminkt of met in elk geval een pietenpet. Ik vraag me af of ik ooit naar een intocht ben geweest, maar dat kan ik me helaas niet herinneren. Wel veel andere momenten…

Mijn oude rood/witte slaapkamer was de plek waar Zwarte Piet op pakjesavond binnenkwam om een grote mand met cadeautjes te brengen. Via het dakraam boven mijn bed. Gek genoeg vond ik dat nooit eng! Wel intrigerend. Zeker als je dan een tik op het raam hoorde, naar boven sprintte en daar de langverwachte cadeautjes stonden. En een voetafdruk op mijn nachtkastje…   Lees verder…