Bootcamp babe

Laura & sportief = niet een combinatie die vaak samen wordt genoemd. Iets wat ooit echt wel anders was. En nu ook weer anders is. Ik ben namelijk aan het bootcampen geslagen.

Als klein meisje draaide bij ons thuis de week zo’n beetje om sport. Van mijn 4e tot mijn 17e deed ik – samen met broerlief – fanatiek aan fietscross. Elke dinsdag- en donderdagavond (later vervangen door een langere training op woensdagavond) stonden we bovenaan de startheuvel voor een training. Ook op zaterdagochtend waren we langs de baan te vinden voor een training. Op zondag was het dan tijd voor een wedstrijd. Het is niet dat ik goed was, integendeel. Ik denk dat de valangst er aardig in zat na die valpartij in Maassluis. Lig je ein-de-lijk eerste, ga je onderuit. Nummer twee over je heen en je enkel in je eigen spaken. Ik schijn daarna nooit meer zo hard te hebben gefietst. Maar hé, het was gezellig, er waren veel leuke jongens en ik bewoog tenminste.

Toen ik de 18 naderde, hield het enthousiasme op. Niet alleen omdat ik in de 18+ poule zou komen en het dan nog duidelijker zou worden dat ik niet echt snel was, maar ook omdat ik op zaterdag gewoon eens wilde stappen. Wat niet mocht als ik op zondag een wedstrijd had. Ik zette mijn mooie zwarte fiets, van mijn eigen zakgeld betaald, te koop en hing mijn helm in de wilgen. Stappen was het nieuwe sporten.   Lees verder…

9x goede voornemens

Het waren zalige maanden, de eerste maanden van 2014. Hoewel ik knoerterhard heb gewerkt, heb ik daarnaast lekker alles op zijn beloop gelaten. Niets moest, sociaal was ik soms een drama en ik dacht vooral aan mezelf. Lekker eten, filmpjes kijken, niets doen… Maar nu wordt het tijd voor actie: mijn goede voornemens voor de komende tijd.

1. Weer een paar kilo kwijtraken
Misschien wel meteen de belangrijkste. Ik heb de laatste maanden als een bourgondiër geleefd. Echt niet minder vaak uit eten sinds Boaz er is, en damn wat is die knoflook-mayo lekker met dipstokjes. En de brownies van Sabine, ik word  nog vrolijk als ik er aan denk. Maar eerlijk is eerlijk, als ik in de spiegel kijk, is hij niet echt lief voor me. En kijk ik toch wel sipper dan een jaar geleden. Er zit weer 2,5/3 kilo aan en hoewel het gros op mijn buik zit en het niet heel erg opvalt, baal ik er toch van. Alle snoep in huis is nu op en dat blijft lekker zo. Ik ga weer even letten op wat ik eet. Zodat ik op Kreta niet ongelukkig word van mezelf in bikini.

2. Minder privé-tijd aan werk besteden
De maanden rond lancering maakte ik veel uren, tijdelijk. Niet erg, alles heeft een doel en soms is het even niet anders. Maar eerlijk is eerlijk, ik werk nog steeds teveel. Zowel de heen- als terugweg werk ik in de trein = 2 uur overwerk. En als ik de smaak te pakken heb, ga ik thuis nog even door. Het punt is: het werk is nooit af. Dus hoever ga je? De komende maanden in elk geval minder ver dan de afgelopen periode. Zodat er meer tijd over blijft voor… na ja, onder andere onderstaande voornemens.   Lees verder…

Workout

“Het helpt echt”, zegt Wendy overtuigd. Desondanks kijk ik haar sceptisch aan: “Sorry hoor, maar het doet me denken aan een foute TellSell-reclame, waarbij je iets koopt dat direct achter de schotten op zolder belandt”. “Je moet het zelf weten”, zegt ze er nog even achter aan.

Ik besluit het even te laten rusten. Maar Laura en rusten is geen goede combi. Als ik voor de spiegel kijk word ik al blijer. Na ja, behalve als ik mijn borsten voel dan, die lijken toch echt slapper. Hoewel Ferry blijft beweren van niet. Maar ja, dat is nou eenmaal de keerzijde van afvallen en gelukkig heb ik nog altijd voornamelijk een beha aan en dan zie je niets.

Wat ik wel (of eigenlijk ook) zie als ik in de spiegel kijk is een taille. Een taille die lang weg was. Met daarbij nog een buikje. Want alles wat er nog zit, zit rond mijn navel. Alsof het allemaal vanaf mijn heupen naar het midden is geschoven en daar vooruit steekt. En dan een beetje slap. Ook de keerzijde van het afvallen, gok ik zo.   Lees verder…

Ik haat sporten

Als je aan de lijn bent, schijnt één ding heel belangrijk te zijn: bewegen, bewegen en nog eens bewegen. En laat ik nu net niet dol zijn sporten. Sterker nog: ik heb er een lichtelijke hekel aan. Er zijn toch zoveel leukere dingen in de wereld?

‘s Morgens om 05.45 uur gaat de wekker. Om 06.35 stap ik op mijn fiets. Om 08.00 uur zit ik achter mijn computer. Om 16.30 uur verlaat ik het pand en om 17.50 uur schuif ik thuis aan tafel aan zodra ik thuis kom (als Ferry zelf geen dienst heeft). Een lange dag. En het liefst kruip ik daarna gewoon op de bank. Sociaal ben ik niet echt doordeweeks, liever geen dan wel afspraken. Laat staan dat ik van die bank zou afkomen om te sporten. Dan ga ik liever foto’s bewerken. Of Facebooken. Of bloggen.   Lees verder…