Van Twitterkonijn tot model

“Zeg Laura, je zet nu wel andermans beest op de foto, maar hoe zit het eigenlijk met Tim?”, vroeg Ferry mij dit weekend. Ik keek hem wat bevreemd aan: “Een nogal wild konijn in een studio, zie jij het voor je?”. Ja, dat zag hij wel. Nou, vooruit dan maar.

Ik had er een hard hoofd in. Tim is zo wild als maar kan en als hij een omgeving niet kent, is hij in alle staten. Ik zag hem zo onder de kast door kruipen richting de cv. Of de draadjes van mijn lampen doorbijten. Of nog erger: van de open trap afvallen. Maar volgens Ferry zou het helemaal goed komen…

En dat kwam het, ik moet klaarblijkelijk wat vaker op die vent van mij vertrouwen. Oké, meneer Tim was niet de rust hemzelf. En af en toe moest je hem echt tegen de grond aan drukken. Ik betwijfel ook of hij er dan ook maar één seconde van heeft genoten. Want als hij zelfs niet naar snoepjes taalt, dan is het wel heel erg met hem gesteld. Ik kan het hem niet echt kwalijk nemen; die flitsers moeten hem echt koppijn hebben opgeleverd.   Lees verder…

Nog 35 nachtjes…

Vroeger, vroeger toen je verjaardag nog spannend was. Toen je nog alle nachtjes aftelde. Toen je nog niet wist wat je verjaardagscadeau was. Toen alles nog anders was. Nu is er niets meer spannend. Ik tel niet af. En mijn verjaardagscadeau heb ik gehad. Toch kijk ik uit naar 24 mei, want dan vier ik mijn verjaardag een keer ‘echt’.

Met echt bedoel ik een keer niet naar het buitenland vluchten met Ferry. Niet zoals vorig jaar naar Istanbul (mijn verjaardag) en Mechelen (zijn verjaardag). Niet geen verjaardag vieren omdat je geen ruimte hebt om meer dan zes mensen kwijt te kunnen. Nee, dit jaar nodig ik familieleden en vrienden uit die belangrijk voor me zijn. Inclusief barbecue in de tuin die Ferry nu zo mooi zomerklaar aan het maken is. De barbecue moet nog even gekocht worden, maar het plan is er…

En ik wil graag dat iedereen komt en dat iedereen het op tijd in zijn agenda zet. En daar is maar één manier voor: uitnodigen met een te gekke kaart. Ah, hoor ik je denken, Laura die is creatief, die maakt dat wel even. Ja, creatief met stof. Creatief met websites. Creatief met mijn camera. Maar creatief met vormgeven? No way! Maar ja, mensen een mailtje sturen met de simpele tekst: “Op die en die datum vanaf die en die tijd ben je welkom voor een barbecue” dat is natuurlijk onder mijn stand. In die mail moet op zijn minst een mooie uitnodiging zitten. En dus klauter ik op een vrij moment naar de warme zolder, om een zelfportret te maken.   Lees verder…