Wijn

Wijn-wannabe

Zo hard als ik tegenwoordig ‘ja’ zeg tegen chocolade, zo hard zeg ik ‘nee’ tegen wijn. Of moet ik zeggen, zei?

Toen ik Ferry leerde kennen, lustte ik weinig, heel weinig. Nog minder dan nu. Dramatisch! En nog steeds kan het gebeuren dat we aan één tafel allebei iets anders eten. Bijvoorbeeld als ik lasagne voor hem maak, iets dat ik zelf verafschuw. En dan niet alleen omdat er tomaat in zit…

Drinken doen we ook vaak niet samen: Ferry houdt van wijn en bier. Ik niet. Geef mij maar (oude favoriet) een wodka cassis of (nieuwe favoriet) een mojito. Aangezien de laatste momenteel favoriet is en de eerste er eigenlijk niet aan kan tippen, zit ik vaak met een Spa’tje in mijn hand. Praktisch, want dan kan ik de BOB zijn. Maar gezellig is het niet, ergens op proosten met één wijn en een Spa blauw. Maar ja, om daarom nu wijn te drinken…?

Hoe niet-lekker ik wijn ook vind, ik vind het wel heel jammer. En dus heb ik besloten maar wijn te leren drinken. Ik deed een eerste test in Zuid-Afrika, waar we wijn gingen drinken bij Wijnhuis Spier. Ik dronk daar zowaar de eerste wijn van mijn leven die ik niet direct wilde uitspugen. Zal duurdere wijn (deze was slechts € 18,- per fles) dan toch echt beter smaken?   Lees verder…

Test Kitchen: een bijzondere laatste maal

We hadden ons reis amper geboekt of ik zag op Instagram allemaal Zuid-Afrika foto’s van Bart Ettekoven (ken je hem nog?) langskomen. Inclusief eten dat er bijna uitzag als kunst.

De restauranttips waren zo gevraagd, ik kreeg een mail met zijn favorieten. The Test Kitchen mocht volgens hem niet ontbreken, “Maar reserveer wel op tijd, ze zijn erg populair”. Collega’s verklaarden me voor gek dat ik al in mei een restaurant ging reserveren voor september. Maar damn, wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan!

  Lees verder…

Weinig geld, veel calorieën

De weegschaal gaf de laatste weken + 1,5 kilo aan. Dat lijkt niet veel, maar als het op één plek gaat zitten… Pak eens een groot pak melk en houd dat voor je buik.

Point taken? Jij zou er ongetwijfeld meteen wat mee doen, ik mis even de discipline. Sterker nog: ik koop gewoon trouw nog steeds die overheerlijke koeken op het werk. En de mede-Sanomezen weten dan vast meteen over welke ik het heb: die misselijkmakende met witte chocoladestukjes. Die koeken die € 2,- per stuk kosten. En dan klagen over een dure lunch…

Maar goed, die bomvol-calorieën-koeken eet ik dus, ondanks dat cijfertje op de weegschaal. Want zoals ik tegen een collega zei: “Na Afrika ben ik toch een paar kilo lichter”. Ik ben me er van bewust dat veel mensen juist zwaarder terugkomen van vakantie, maar ja, ik ben het-meisje-dat-niets-lust. En al eten ze in Zuid-Afrika veel vlees, ze gebruiken daar ook pittige dingen bij. En uien. En kruiden die teveel zijn voor mijn darmen. Of mijn smaakpapillen. En in Nederland heb ik simpelweg meer lekkere verleidingen bomvol calorieën. Dat melkpak (en ik hoop ook die melkflessen daaronder) is wel verdwenen daarna. Dacht ik.   Lees verder…