It’s all in the name

Iets te vaak ben ik teleurgesteld. Toch weerhoudt dat me er niet van me er een volgende keer weer vol voor te gaan. Om te geven. Want dat ben ik.

Een keer trek je de conclusie
Vriendschap is een illusie
Vriendschap is een droom
Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom

Hoe vaak heb ik dit meegeblerd als er weer eens een vriendschap kapot was gegaan. Als ik weer eens teleurgesteld was omdat ik zoveel had gegeven, maar weinig terug kreeg wanneer ik een keer iemand nodig had.   Lees verder…

sabbatical

Belangrijk

Jeu bed belangrwik Cor mei. Het is een van de vele berichtjes die ik afgelopen dagen vertaalde voor mezelf. Snel. Wat ze bedoelt is mij (bijna altijd) meteen duidelijk.

Afgelopen maandag werd ze geopereerd, mijn bijzondere vriendinnetje Agaat. Niet alleen bijzonder vanwege haar rare schedelinhoud, maar ook omdat ze gewoonweg een fantastisch mens is.

Met veel humor leefde ze de laatste weken naar de operatie toe. We hadden gesprekken over opvul-zaagsel. Als ik weer eens een goed idee had (volgens haar dan) dan kwam dat omdat ik haar missende helft in mijn bovenkamer had. We huilden samen aan de telefoon, en lachten gelukkig nog meer. Soms hadden we gesprekken over de dood, maar die waren kort. Er zou niets mis gaan.   Lees verder…

6 euro & een geluksmuntje

“1 op de 3 mensen komt er mee in aanraking”. Ik word geraakt door de jongen die zich deur-aan-deur inzet voor KWF.

Kanker, ik ken het. Maar niet van dichtbij. Ik ken het van een soort derde opa van vroeger, maar toen was ik klein. En hij gewoon oud. Ik ken het van ex-collega Sandra, en van Kanjer Guusje. Maar echt van dichtbij ben ik er nooit mee geconfronteerd. Toch snap ik, mede door bovenstaande voorbeelden, het nut van onderzoeken op dit gebied.    Lees verder…

Teddyberen-vriendjes

“He mevrouw V.”, hoorde ik een mannenstem aan de andere kant van de lijn. Hoewel de stem bekend voorkwam, wist ik niet wie het was én het was al helemaal niet wie ik verwachtte. Ik keek op het scherm van mijn iPhone. Mijn moeders naam stond er toch echt.

Hij moet mijn verwarring hebben opgemerkt. “Met wie spreek ik?”, vroeg ik onzeker. Want stel je nu voor dat het iemand is die je eigenlijk zou moeten herkennen. “Je goede vriend van vroeger”, was het antwoord.  Het kwartje viel. Het was S. en mijn moeder stond naast hem in de supermarkt toen ik belde. “Neem jij maar op”, zei ze tegen hem toen ze zag dat ik belde.

Hoewel het een jaar of 16 geleden moet zijn dat S. en ik bevriend waren, zie ik hem nog regelmatig. Korte praatjes in de plaatselijke supermarkt, waar ik mijn boodschappen doe als ik naar de tandarts ga (ai, morgen weer). En ik vind het leuk. Ik vind het leuk om te horen hoe het gaat met de jongen met wie ik ooit zo close was.   Lees verder…

De kunst van het ontvrienden

vriend de; m,v -en 1 persoon waarmee men door gevoelens van genegenheid is verbonden: zij zijn dikke ~en; iem te ~ houden zorgen voor goede verstandhouding; zij heeft een ~je een vaste vriend; hoor eens ~! ironische toespreking 2 liefhebber: dierenvriend, kindervriend

Hyves: 272 vrienden. Facebook: 210 friends. Twitter: 808 following, 1.499 followers. Het mag duidelijk zijn: deze mensen mogen dan wel zogenaamde ‘vrienden’ zijn online, ze voldoen natuurlijk niet aan bovenstaande beschrijving. Vrienden zoals Van Dale bedoelt, zijn op één hand te tellen. Online vrienden zijn geen vrienden in de breedste zin van het woord. Het zijn eerder… kennissen? (opent mailbox en stelt zich een mail voor: ‘X wil kennissen met u zijn’, hmm nee, laat maar)

Steeds meer mensen beseffen zich dat ze doorslaan, ook ik. Ik ben een social media-tijger en dat zal ik altijd blijven, maar waar ligt de grens? Op Twitter heb ik geen moeite met het aantal 1.500, het zijn immers geen vrienden. Maar Facebook; 210 vrienden?   Lees verder…