Meneer Laurentius & de gele kaart

Soms zou je iemand met terugwerkende kracht willen bedanken. In mijn geval is het meneer Laurentius. Dankzij hem kon ik mijn liefde voor internet ontwikkelen en dankzij hem ben ik nu waar ik ben.

Er was een tijd dat er nog geen glasvezel, en zelfs geen kabel was. Dat niet elk huishouden internet tot zijn beschikking had. Dat je op school nog in DOS zat te werken. Als ik zeg dat ik die tijd heb meegemaakt dan voel ik me oud, maar helaas, het is zo…

Ik was een jaar of 15 (anno 1996 dus) toen internet er ‘opeens’ was. Nou ja, was… In beperkte mate. In de gang van de tweede verdieping op onze school stonden zes computers die een internetverbinding tot hun beschikking hadden. Wat een luxe! Helaas wilde iedereen – gek he? – er gebruik van maken. Om overmatig gebruik en ruzies over wie er aan de beurt was in te perken, werd de gele kaart in het leven geroepen.   Lees verder…

Vroeger

Vroeger had ik een hekel aan mensen die het over vroeger hadden. Want vroeger kende ik geen vroeger. Maar nu ik een vroeger ken betrap ik me er steeds vaker op het woord vroeger te gebruiken.

* vroeg bn, bw 1 tijdig, niet laat: het is nog ~; ~ of laat op de een of andere tijd 2 vóór
de tijd waarop men het verwacht: een ~e zomer
* vroe•ger bw in voorbije tijden; eertijds

Vroeger is voor mij niet voor de oorlog, hell no, ik ben slechts een ’81-er. Vroeger is voor mij toen ik klein was en op de basisschool zat. Soms is vroeger het pre-volwassen-tijdperk. Andere keren is vroeger voordat we ons huis kochten, toen we nog op een flatje leefden. Dat vroeger is nog geen jaar geleden. En toch, toch ga ik het woord vroeger steeds vaker gebruiken. Niet omdat vroeger alles beter was, maar gewoon omdat vroeger ook zo zijn charmes heeft.   Lees verder…