De magie van vuurwerk

Als tiener was ik niet erg populair op school. Of moet ik zeggen gewoon niet populair. Alleen in december, dan had ik opeens heel heel vriendjes. Door papa de vuurwerkverkoper.

Een jaar of 12 was ik toen mijn vader besloot dat het roer om moest. Van alleen vuurwerk werd hij niet rijk. Het ondernemersbloed (van wie heb ik het toch?) kroop waar het niet gaan kon en waar iedereen mijn vader voor gek verklaarde, waagde hij de sprong in het diepe. Hij ging vuurwerk verkopen. Tussen september (voorbestellingen, prijsbepalingen) en januari was het een en al vuurwerk in Huize V. Broerlief hielp al snel mee in de drukke maanden en mijn moeder en ik keken toe.   Lees verder…

Ik hou wel van vuurwerk, ik hou niet van vuurwerk

Er is veel dat ik van mijn vader vind. Zo is hij bijvoorbeeld een zakenman in hart en nieren. En niet zomaar één, hij is een verdomd goede zakenman. Het is al ruim 30 jaar geleden dat hij Vos samen met zijn compagnon overnam van zijn toenmalige baas en hoe ouder ik werd, hoe meer ik zijn zakelijke kant ben gaan waarderen.

Oké, hij heeft soms rare ideeën, ideeën waarvan andere denken: “Bert, zou je dat nu wel doen?” Maar zo eigenwijs als ik ben, heb ik dat niet van een vreemde. En mijn vader doet dus gewoon, nadat hij zijn compagnon aan zijn zijde heeft gekregen. Zo ook rond 1992/1993 (pap, corrigeer me vooral als de jaartallen niet kloppen). Mijn vader vond dat het tijd was voor een extra inkomstenbron: hij wilde vuurwerk gaan verkopen.   Lees verder…

Zo bracht ik mijn oudjaarsavond door…

Ik heb mijn best gedaan, maar het lukte me niet. Ik wilde een keer echt oud & nieuw vieren zonder rekening te hoeven houden met de brandweer. Maar helaas, Ferry’s brandweerhart was groter dan mijn drang om echt oud & nieuw te vieren. Hij won. En mijn oud & nieuw werd onverwachts toch een topper… Kijk mee naar mijn avond!

Oké, hij draaide dan wel een dienst (van 17.00 tot 08.00 uur opspringen bij de vrijwilligers in Haven), maar hij had wel gezorgd dat het ook voor mij leuk zou zijn. Niet de hele avond op de kazerne met zijn tweetjes doorbrengen, maar bij een collega van hem en diens vrouw. Gezelligheid en geen risico dat ik onverhoopt om 0.00 uur alleen zou zitten. Goed geregeld mop!

18.30 uur. Enigszins verlaat door de NS en een dringneger kwam ik om 18.30 uur aan op de kazerne. De borrel die er tot 19.00 uur was gepland, was al afgelopen. Snel de auto dan maar veilig op het binnenterrein zetten. Want ja, die auto blijft toch heilig en vuurwerk is niet fijn.   Lees verder…