Wat een nieuwe website met me doet…

Ik hield me lange tijd rustig. Ja, ik was godsgruwelijk druk, maar de bouw liep op schema. Niets om over te stressen!

Nog anderhalve week en dan gaan we als alles mee zit live. En dat ene feitje maakt dat ik de afgelopen week langzaam mijn rust verloor. Niet alleen omdat er nog een grote technische hobbel is (of kan ik zeggen leek te zijn?), maar ook omdat ik nog zoveel wil doen voor de website. Moet doen, van mezelf. Maar nog even pieken en dan staat hij er: de website die nu al zoveel met mij doet.

Want even los van de stress, weet je hoe vrolijk ik word elke keer als ik de test-website open? (en hoe depri dan daarna als ik de huidige open) Door het schrijven van de teksten heb ik al 154 mogelijke reisbestemmingen bedacht. Om in te plannen vanaf  2015 tot aan mijn dood. Door een simpele tweet of een artikel in de krant heb ik opeens weer allemaal ideeën. En ik kijk er naar uit deze te delen met de stagiaires die hopelijk in april starten. De eerste vijf sollicitaties zijn in elk geval binnen en dinsdag volgen de eerste gesprekken.

Tussen het vullen door denk ik na over een nieuwe saleskit, want die cijfers moeten straks natuurlijk gaan knallen. Een saleskit die ik opmaak in InDesign en die er echt gelikt en profi uit komt te zien. Net als alle andere documentatie voor adverteerders. Het oog wil ook wat. Over het oog gesproken: ik vind het de grootste sport om door middel van beeld het vakantiegevoel over te brengen. Op de huidige website is dat lastig, met de nieuwe website is dat een koekie. Mede dankzij een developer met vormgeefskills. Lucky me!   Lees verder…

En dat is website 2019

Lichtelijke ADHD-symptomen heb ik wel. Als iets in mijn hoofd zit, dan moet het ook. Meteen. Wachten is geen optie. En zo staat er dus binnen een week weer een nieuwe website: Like & Love (it!).

Al een tijdje liep ik met een ‘issue’ in mijn hoofd. Ik had zoveel kleine tips die ik wilde delen. Dat ene webjuweeltje, of het boek dat niet mag ontbreken in je boekenkast. Maar waar deel je dat? Ja, op Twitter of op Facebook, maar dat is visueel toch niet erg sterk en aantrekkelijk. En dit is vooral een blog met persoonlijke verhalen. Dat zou niet passen. Maar hoe dan wel…?   Lees verder…

Ja of nee?

Ik spam nooit websites, ik ben niet iemand die haar mening aan anderen opdringt. Vandaag maak ik even een uitzondering en vraag ik aandacht voor een nieuwe donorwebsite.

Mijn moeder is jaren bloeddonor geweest. Als klein meisje ging ik mee en ik vond de naalden niet eng. Mijn moeder vertelde waarom ze het deed en ik vond dat niet meer dan normaal. Evenals dat ze een donorcodicil had: waarom zou je anderen niet helpen na je dood? Op mijn 12e haalde ik het toen nog rood/witte papiertje op in de huisartsenpraktijk en vulde hem in. Ik heb deze nog steeds, naast het inmiddels geel/blauwe papiertje, dat ook digitaal geregistreerd staat.   Lees verder…