Help je mij mee?

Ik mag af en toe een grote mond hebben en een verschrikkelijke kwebbel hebben, als het er op aankomt ben ik onzeker. En kan ik zomaar dichtklappen.

Presentaties vermijd ik al jaren angstvallig. Eigenlijk al sinds ik 15-16 jaar geleden naar de Hogeschool ging. Zodra ik moet presenteren loop ik rood aan, ga ik nog sneller praten dan ik al doe en struikel ik over mijn eigen woorden. Ik word onzeker of ik alles wel goed vertel. En of ik wel antwoord heb op de vragen die eventueel wel eens gesteld kunnen worden. Herkenbaar? Dan snap je vast ook hoe gisteren mijn hart in mijn keel klopte toen mijn telefoon ging voor een telefonisch interview met DJ Thijs van 3FM.

De vernieuwde Vakantie.nl is nu bijna twee maanden live. De reacties zijn positief, de cijfers zijn positief. Er is alleen één dingetje: naamsbekendheid. Die moet echt nog beter, en dus ben ik bezig met een PR-plan. En 3FM haakte daar onbewust op in; ik werd afgelopen weekend benaderd of ik mee wilde werken aan een interview over vakantietrends. Leuk! En eng, want dan moet ik op de radio. En moet ik goed over komen. Ook al zou het voor de nachtprogrammering zijn en er dus niet zo enorm veel luisteraars zouden zijn….   Lees verder…

Check!

Techniek in de startblokken zetten. Check. Nieuwe e-mail templates laten bouwen en testen. Check.

Contracten laten maken voor adverteerders. Check. Nieuwe logo’s voor social media klaarzetten. Check. Laatste reisnieuws invoeren. Check. Redirect lijst aanleveren. Check. Test 1, test, 2, test 3 (…) test 66, test 67. Checken.

Dagaanbieding in nieuwe omgeving testen. Check. Bedank-mailtje typen. Check. Analyse documenten laten maken. Checken. Zoveel mogelijk content invoeren. Halve check.   Lees verder…

Bloggen is netwerken

Bloggen is NETwerken

Bloggen: het is een substantieel deel van mijn leven. Sinds ik denk 2008, toen ik via iWeb mijn eerste weblog maken. Blogposts van maximaal 10 zinnen, die allen bij elkaar meer een online dagboek waren. Ik schreef er nog net geen ‘Lief dagboek’ boven. 

Maar inmiddels is bloggen voor mij geen online dagboek meer bijhouden. Voor Perfect Portret blog ik voor de bekendheid van mijn merknaam en om mensen te laten zien hoe leuk een fotoshoot van (en met) mij is. Like & Love (it!) heeft een groter en breder bereik en ik vind het een uitdaging om dat steeds meer te laten groeien (al kom ik er momenteel weinig aan toe). Ook op de nieuwe Vakantie.nl kan ik los gaan op blogs, in de vorm van reisnieuws. Om mensen te inspireren bij het maken van een keuze m.b.t. hun vakantie. Achter elke blog zit een doel, commercieel of niet.

Steeds meer mensen zien de kracht van bloggen in en steeds meer mensen denken er rijk van te kunnen worden, “Als ik eens kon leven van een blog”. Helaas, dat is niet zo makkelijk. Check deze infographic maar eens. Oké, toegespitst op de Amerikaanse markt, maar daar is bloggen zelfs groter dan hier. Wil je geld verdienen met bloggen – en nee, dat doe ik echt nog niet, op inimini bedragen na en opdrachten die ik binnenhaal – dan zul je jaren hard moeten werken. Dag in dag uit! (en niet zoals ik naast een fulltime baan en een eigen bedrijf)

Mensen beseffen zich niet dat als je met je blog geld wilt verdienen, dat het dan net werken is. Dat je je blog als een onderneming moet zien, dat je moet netwerken, dat je shoutouts moet maken op social media, dat je bedrijven met je mee moet krijgen. En dat dat met de vele blogs die als paddestoelen uit de grond schieten niet altijd even makkelijk is. Maar het is te doen. Zo vind ik Christmaholic er een perfect voorbeeld van, en ook Puur Homemade, die pas is begonnen en nu al hard aan de weg timmert. Met een goede niche kom je wat mij betreft al heel ver.   Lees verder…

Wat een nieuwe website met me doet…

Ik hield me lange tijd rustig. Ja, ik was godsgruwelijk druk, maar de bouw liep op schema. Niets om over te stressen!

Nog anderhalve week en dan gaan we als alles mee zit live. En dat ene feitje maakt dat ik de afgelopen week langzaam mijn rust verloor. Niet alleen omdat er nog een grote technische hobbel is (of kan ik zeggen leek te zijn?), maar ook omdat ik nog zoveel wil doen voor de website. Moet doen, van mezelf. Maar nog even pieken en dan staat hij er: de website die nu al zoveel met mij doet.

Want even los van de stress, weet je hoe vrolijk ik word elke keer als ik de test-website open? (en hoe depri dan daarna als ik de huidige open) Door het schrijven van de teksten heb ik al 154 mogelijke reisbestemmingen bedacht. Om in te plannen vanaf  2015 tot aan mijn dood. Door een simpele tweet of een artikel in de krant heb ik opeens weer allemaal ideeën. En ik kijk er naar uit deze te delen met de stagiaires die hopelijk in april starten. De eerste vijf sollicitaties zijn in elk geval binnen en dinsdag volgen de eerste gesprekken.

Tussen het vullen door denk ik na over een nieuwe saleskit, want die cijfers moeten straks natuurlijk gaan knallen. Een saleskit die ik opmaak in InDesign en die er echt gelikt en profi uit komt te zien. Net als alle andere documentatie voor adverteerders. Het oog wil ook wat. Over het oog gesproken: ik vind het de grootste sport om door middel van beeld het vakantiegevoel over te brengen. Op de huidige website is dat lastig, met de nieuwe website is dat een koekie. Mede dankzij een developer met vormgeefskills. Lucky me!   Lees verder…

Reislustige stagiaire gezocht

Reislustige stagiair(e) gezocht

Ik heb geen slechte stages gehad en mijn stages hebben mij wel gebracht waar ik nu sta in mijn carrière. Maar droomstages? Nee. Die droomstage die zag ik onlangs pas op mijn scherm verschijnen.

(en je kunt hem hier vast bekijken als je niet mijn eigen stage-ervaringen wilt lezen)

In 2001 begon mijn carrière bij Sanoma. Na een gastcollege van Kirsten, een gewaardeerde collega inmiddels, over VrouwOnline stuurde ik enthousiast mijn sollicitatie in. Een half jaar later startte ik in Amsterdam aan mijn eerste stage. Een online stage. Waarbij ik onder andere schreef voor de vrijetijds-portal, meewerkte aan de nieuwe websites van Margriet & Libelle en zo nu en dan wat deed voor de woonsites.

Ik moet zeggen dat mijn geheugen me inmiddels in de steek heeft gelaten over alle taken die ik daar deed. Maar ik herinner me wel de saamhorigheid, moeder Esther die over me waakte, de lekkere tosti’s en de voetbaltafel. Ik herinner me ook de lange weken. Opeens 40 uur werken en dan ook nog 15 uur per week reizen. Maar ik ging er met plezier heen.

Mijn tweede stage liep iets anders. De Flair, die altijd Belgisch was, kwam nu ook helemaal Nederlands op de markt. Een nieuwe redactie, allemaal ijverige mensen die de mooiste artikelen wilde schrijven. En ik, een newbie in tijdschriftenredactie, was rete-onzeker. Ik stak niet mijn hand op als de artikelideeën werden verdeeld. Helaas werd dat gezien als demotivatie en eindigde ik mijn stage huilend. Nooit meer wilde ik een stap in dat gebouw zetten.   Lees verder…