Briljant & vermoeiend

Soms vind ik mezelf best briljant. Zoals afgelopen zondag toen ik, al schoonmakend met een Glorix-doekje in mijn hand, weer eens een Eureka-moment had. En meteen de boel wilde laten om me er vol op te storten. Soms, zoals op dat moment, vind ik mezelf niet alleen briljant, maar ook vermoeiend.

Voor diegenen die het nog niet door hadden en/of hier pas lezen: tussen mijn oren lijkt het zo’n 18 uur per dag door te gaan. Mijn piekergedrag valt de laatste tijd gelukkig behoorlijk mee, maar ik heb zo’n grote ideeënbox bovenin mijn hoofd waar zo nu en dan een lampje aanspringt.   Lees verder…