De neger en het melkmeisje

Ik ben gezegend met een gave huid. Oké, op die ene puist op mijn neus na. Ik at mijn paashaas voortijdig op en God straft onmiddellijk mijn ongeduld af. Die gave huid dus, die is fijn, maar wel erg bleek. Lijkbleek. Melkfles-bleek.

Als tiener werd er vaak gedacht dat ik ziek was. Zo bleek, dat kon toch niet goed zijn? Het tegendeel was waar: als ik – voor anderen – gezonde blosjes op mijn gezicht had was of werd ik ziek. Of ik was verbrand.

Met mijn blonde haar (vroeger zelfs echt wit, en nu hier en daar een grijze) en blauwe ogen, is een zonnebrandcrème met hoge factor een must have in mijn koffer als ik op vakantie ga. Om te voorkomen dat ik een kreeft ben. Of een zonnesteek oploop, zoals op mijn tweede date met Ferry. Nadeel van een hoge factor: bruin worden kun je wel vergeten…   Lees verder…

Zomer: daarom!

Oké, Piet Paulusma heeft gezegd dat er dit weekend sneeuw gaat vallen. Maar ik zeg: het wordt zomer. En dus valt er dit weekend geen – ik herhaal geen – sneeuw. Er zijn namelijk 1001 redenen waarom ik heel erg verlang naar de zomer. En verlangens zijn er om uit te komen. En als het even kan heel snel.

Want als het zomer is dan kunnen we eindelijk van onze tuin gaan genieten. Een tuin die we nooit hebben gehad. Een tuin waarvoor we morgen naar een goddelijke tuinset en twee nog goddelijkere ligbedden gaan kijken. Waar ik dan in mijn vandaag aangeschafte bikini op kan liggen (want naakt kon op ons balkon, maar hier echt niet meer). De bikini die ik overigens niet alleen voor de tuin kocht, maar ook voor Thailand. Daarover later meer.

In diezelfde tuin kunnen we dan BBQ’s houden. Bijvoorbeeld op mijn verjaardag. Maandag 24 mei, noteer hem maar vast voor de digitale felicitaties, word ik 29. En een housewarming-BBQ voor de lieve Twitteraars die tijdens de verbouwing zo met ons meeleefden. In diezelfde tuin wil ik hangmatteren in de hangmat die ik uit Suriname mee nam. Het liefst met een cocktail erbij.   Lees verder…