Dag 13: hai walvis

In 2010 mocht ik voor een persreis naar IJsland. Na de vulkaanuitbarsting kon men wel wat positieve reclame gebruiken. Vier dagen lang genoot ik van bijna alles. Alleen het walvisspotten viel tegen…

Tijd voor een herkansing in Plettenberg Bay vandaag. In tegenstelling tot de weerberichten was het droog én het water was kalm. Goed genoeg weer om uit te varen. Met Primatour-pilletjes, want zeeziekte is mij niet vreemd.

  Lees verder…

Dag 12: ruig & verliefd

340 kilometer: zo lang was onze route vandaag. Van Addo naar Knysna. En die route was geen straf.

Deze route was namelijk voor een groot deel onderdeel van de beruchte Tuinroute. Die nu aan het begin van de lente enorm begint te bloeien. Geweldig!

Hoewel de hele route bijzonder was, was onze tussenstop in Storms River Mouth in Tsitsikamma National Park. Zelden zo’n ruige kust, met net zulke ruige golven gezien. Helderblauw water omgeven door jungle, waar je door een trail doorheen kon lopen richting de hangbruggen boven de golven.   Lees verder…

Dag 11: oli-oli-olifanten

We hadden nog één kans op het spotten van een luipaard. In Addo Elephant National park. Dat in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden meer herbergt dan alleen olifanten. De hele big five namelijk.

Er staat zo’n 2.100 km op de teller als we hem ‘s morgens in Durban inleveren. Vanaf daar zullen we een 1,5 uur durende vlucht maken naar Port Elisabeth. Met British Airways die stiekem een groot deel van onze reis hebben betaald na ons annuleringsdebacle van vorig jaar. Dit keer liep alles op rolletjes en omdat we de vroege vlucht hadden (en om 04.30 de wekker al stond), stonden we om 10.00 uur al buiten de luchthaven.

Inclusief nieuwe auto. Dit keer geen 1.1 motor, maar 1.6. Jeuh, gewoon de bergen op. En dat kwam goed van pas in Addo Elephant National Park. Heuveltje op, heuveltje af.   Lees verder…

Dag 10: kleinschalig

Mijn vakantie-voorkeuren: ze zijn de laatste jaren flink veranderd. Van hotels met alle faciliteiten in drukke plaatsen tot kleinschalige accommodaties.

Als klein meisje ging ik elke zomer twee weken met mijn ouders naar Spanje. Eind december haalden we de reisgidsen, ik kreeg het budget in handen en ging op zoek. Naast het budget hadden mijn ouders één duidelijke regel: er moest kinderanimatie zijn. En niet alleen omdat wij dan vriendjes kregen, mijn vader wilde ook even rust aan zijn hoofd…   Lees verder…

Dag 9: geluk

Onze tweede week is aangebroken. De week die het minst blogwaardig zal zijn. De eerste en laatste week zijn voor ons de grootste hoogtepunten. Toch kun je van iets kleins ook een bijzonder vakantiemoment maken…

Omdat we geen zin hadden om om 04.00 uur op te worden gehaald voor een gamedrive – hey, het blijft vakantie – hadden we nog een dag voor ons zelf. Een dag in de wetlands, waarbij we omhoog zouden rijden naar Cape Vidal. Op naar het strand, dat hadden we immers nog niet gezien.

  Lees verder…