De laatste uurtjes Zweden

Na een rondleiding in het laatste hotel, laadden we de koffers in en braken onze laatste uurtjes Zweden aan. Op de planning stond Vaxholm en bij tijd over had de manager van het hotel ons ook nog Sigtuna aangeraden.

Op slechts ene half uurtje rijden vanaf het hotel, en nog dichterbij Stockholm ligt het eilandje Vaxholm. We geven op de TomTom aan dat we naar het stadscentrum van Vaxholm willen en hij leidt onze netjes naar de hoofdstraat. Het is even uitzoeken of en hoe we betaald moeten parkeren, en dan trekken we het stadje door. De hoofdstraat leidt naar een kleine boulevard, waar allerhande – en vooral erg luxe – boten aangemeerd liggen.

We hebben het er eerder deze week al over gehad: ook voor ons zal er – na een huisje – een boot komen. Geen grote, geen superluxe, maar gewoon eentje die genoeg power heeft voor Ferry, en waar ik op kan zonnen. Waarmee we naar kleine plaatsjes kunnen varen, die Laura dan weer kan fotograferen. We kijken om ons heen wat ons wat lijkt.   Lees verder…

Historisch Såstaholm

Het laatste hotel dat we bezochten lag een half uurtje buiten Såstaholm en was iets meer op de zakelijke markt gericht. En dat zagen we bij aankomst in de kamer. Of waren we gewoon verwend met de vorige kamers? Hoewel we ook hier weer een aparte slaap- en woonkamer hadden, had deze gewoon net iets minder sfeer. Zouden we dan eindelijk een minder leuk hotel hebben?

Nee, want toen we de dag daarop het hotel verlieten, had ook deze ons hart weer gestolen. De omgeving, met een meer direct achter het hotel, was super. Het diner was, volgens Ferry en hij is als ex-kok de kenner, het meest culinair en verrassend. Ik was verliefd op de eetzaal. Bij ‘thuiskomst’ in ons hotel ‘s avonds stond er champagne, fruit en chocolade klaar. Soms is een voorkeursbehandeling als journalist zo slecht nog niet. En het ontbijt was veruit het beste en het is ook niet onterecht dat ze daar ooit een prijs mee hadden gewonnen.   Lees verder…

Überwarm Stockholm

Het was misschien wel de dag waar ik me het meest op had verheugd: zaterdags naar Stockholm. Stedentrips vind ik geweldig en qua fotograferen is het ook altijd het einde. En eerlijk is eerlijk, het was ook het meest bekende op het programma en dan denk je snel ‘Dat zit wel goed’. En toch viel Stockholm tegen…

Rond 11.00 uur kwamen we aan in een drukke stad. Wegens omleidingen maakten we het de TomTom niet makkelijk, maar uiteindelijk vonden we een parkeerplaats (a € 30,- per dag). Ons eerste doel was het toeristenbureau waar Johanna N. mij zou voorzien van een persmap en een VIP-pas voor gratis rondvaarten en gratis musea. Helaas zei de naam Johanna N. de medewerker daar niets. Na lang overleg met collega kwam zij met twee telefoonnummers en een ander adres. Tien minuten later liepen we weer terug naar waar we vandaan kwamen, op zoek naar wat bleek een goed verstopte portiek. Waar niemand open deed en ook de telefoon werd niet opgenomen… Dan niet! We besluiten zelfstandig de stad in te gaan. Dan maar geen voordeel…   Lees verder…

Statig Yxtaholms Slott

Ons derde hotel, Yxtaholms Slott, bevond zich even buiten Flen, ten zuidwesten van Stockholm, op ruim een uur rijden. Dit zou het meest statige hotel worden waar we verbleven tijdens deze trip. Statig, maar weer zooo mooi!

Yxtaholms Slott dankt haar naam aan het meer de Yxta waar het landgoed naast ligt, ‘holm’ is het Zweedse woord voor eiland (ja, ook Stockholm ligt inderdaad op eilandjes). Het hoofdgebouw werd in 1703 gebouwd en was op dat moment het huis van de pachter, die het omliggende land verhuurde aan arme boeren. Na jaren van wisseling van de wacht werd het in 1991 een hotel voor het publiek.

Kamer? Zeg maar gerust appartement! We hadden een wc die twee keer zo groot is als onze eigen badkamer, een mega-slaapkamer, een aparte woonkamer met flatscreen (konden we nog iets meekrijgen van de dood van Michael Jackson, wat we natuurlijk al doorhadden doordat er op de radio enkel zijn muziek werd gedraaid) en een dubbel bad met direct uitzicht op het meer. En dan denk je dat het niet beter kan als de voorgaande hotels…   Lees verder…

Ferry’s eerste keer

Voor mij was het niet de eerste keer. In Finland had ik het al mogen ervaren: paardrijden! Ik vind paarden lief, zo lang ze niet bijten zoals me ooit wel in Ponypark Slagharen overkwam. Ik vind het mooie statige beesten en zolang ik niet in galop hoef, vind ik het prima. Oh, en ik wil goede begeleiding. No way dat ik alleen met die beesten op pad ga! En nu? Nu was ik benieuwd hoe Ferry het zou vinden.

Na een redelijk lange tocht kwamen we aan bij Yxtaholm Slot, hotel nummer 3. Na snel onze koffers gedumpt te hebben in weer een geweldige kamer (later meer!) togen we naar de manege. Aan de late kant, maar als redacteur blijk je je dat te kunnen veroorloven. Gids Ella stond al op ons te wachten, samen met twee paarden. Lapszas (18 jaar) voor mij, en Explosive (8 jaar) voor Ferry. Klaar om het bos in te gaan!

Samen met Ella en nog een meisje van de manege gingen we het bos in. Stapvoets, en dat was snel genoeg vond Ferry, gingen we bergje op en af.   Lees verder…